Sa screen ng cellphone ko, napanood ko ang babae—si Chloe Samonte, 26 taong gulang, isang junior accountant sa partner supplier ng kumpanya ni Mark.
Suot ni Chloe ang paborito kong kulay rosas na silk bathrobe na nakasabit lang sa closet ko.
Nakalumbaba siya sa gilid ng kama habang nakatitig kay Mark.
“Mark, hanggang kailan natin itatago ito?” tanong ni Chloe sa manipis na boses. “Sabi mo nung 1 month ago pa, makikipaghiwalay ka na kay Alyssa.”
Lumapit si Mark, hinawakan ang kamay ni Chloe, at ngumiti nang mababaw.
“Konting tiis na lang, Chloe,” sagot ni Mark na malinaw na narecord ng micro-phone ng camera.
“Lalabas na ngayong buwan ang bayad sa naiwang lupain ng pamilya ni Alyssa sa Pampanga.”
“At least ₱35 million ang kabuuang halaga ng lote na iyon dahil nabili ng isang malaking land developer.”
“Kapag napirmahan na niya ang mga papel at pumasok na ang tseke sa joint account namin, doon ko na ilalabas ang lahat.”
“Kukuha ako ng 50% Share dahil kasal kami, at gagamitin natin iyon para bumili ng bagong bahay sa Alabang.”
“Ikaw ang gagawin kong tunay na reyna ng buhay ko.”
Habang pinapanood ko iyon sa kwarto ko sa hotel sa Davao, napatawa ako nang walang tunog.
Doon nagliwanag ang lahat sa isip ko.
Hindi lang pala panloloko sa relasyon ang pakay ni Mark.
Pera.
₱35 million na pamana ng pamilya ko ang totoong habol niya kaya ayaw pa niyang makipaghiwalay sa akin nang maayos.
Kaya noong gabing bumalik ako galing Davao, sinadya kong isama ang 5 kong katrabaho—kasama si Ate Gina na kilalang pinakamatalim ang dila at pinakamabilis magbalita sa buong kumpanya namin.
Gusto kong magkaroon ng 5 buhay na saksi sa mismong araw at oras ng kabaksyunan nila.
Pagkababa namin sa lobby ng condo building pagkatapos ng eksena sa 12th floor, pinalibutan ako ng 5 kong kasama.
“Alyssa, okay ka lang ba?” alalang tanong ni Karen habang inaabot sa akin ang 1 bote ng tubig.
“Diyos ko, Alyssa, kung hindi namin nakita gamit ang sarili naming mga mata, hindi ako maniniwala,” galit na sabi ni Ate Gina. “Napakapal ng mukha ng lalaking iyon! Sa sarili ninyong bahay pa talaga!”
“Huwag ka mag-alala, Alyssa,” dagdag ni Joey. “Nandito kami. Kung kailangan mo ng testimonya sa korte o sa HR, nakahanda kaming 5 na pumirma ng affidavit.”
Tumingin ako sa kanila at tumango habang nagpapanggap na nanginginig pa rin ang boses.
“Salamat sa inyo,” mahina kong sabi. “Pakiusap lang, huwag ninyo munang ipagsasabi sa iba sa office hangga’t hindi ko naiaayos ang lahat.”
Alam kong lalo nilang ipagsasabi dahil sa pagbabawal ko.
At iyon mismo ang gusto kong mangyari.
Mula noong gabing iyon, hindi na ako bumalik sa condo sa Eastwood.
Lumipat ako sa 1 apartment unit ng kapatid ko sa Quezon City.
Sa sumunod na 3 araw, hindi tumigil ang cellphone ko sa pagtunog.
May 42 missed calls mula kay Mark.
May 28 text messages mula sa kanya.
“Alyssa, please sumagot ka naman. Nagkamali ako.”
“Walang kahulugan sa akin si Chloe, nadala lang ako ng alak at stress sa trabaho.”
“Pagusapan natin ito nang tayong dalawa lang, huwag mo nang palakihin.”
“Nawa’y maalala mo ang 4 na taon nating pagsasama.”
“Pumunta ka bukas sa condo, kailangan natin pag-usapan ang mga papeles sa Pampanga property. Mag-asawa tayo, dapat shared decision iyon.”
Tinitigan ko ang bawat message sa screen ng cellphone ko.
Hindi ako sumagot ng kahit 1 salita.
Hindi ako nagmura.
Hindi ako nagpakita ng galit.
Hinayaan ko siyang mag-iwan ng digital trail ng kanyang pagmamakaawa at pag-amin sa kanyang ginawa.
Samantala, tahimik kong pinatrabaho sa abogado kong si Atty. Morales ang lahat ng legal na dokumento.
Inihanda namin ang petition para sa Declaration of Nullity of Marriage batay sa Psychological Incapacity, kasabay ng Emergency Motion para sa Property Separation at Protection Order.
Dinala ko rin kay Atty. Morales ang 2 USB drive na naglalaman ng high-definition video recordings mula sa 2 hidden camera sa condo, ang screenshot ng social media posts, at ang affidavit na nilagdaan na ng 5 kong katrabaho.
“May sapat at matibay tayong mga ebidensya, Alyssa,” konpirmasyon ni Atty. Morales habang binabasa ang mga papeles. “Hindi lang natin maipapanalo ang kaso, pwede rin natin siyang tanggalan ng anumang karapatan sa pamana ng pamilya mo at sa mga properties ninyo.”
“May 1 pang bagay, Atty.,” sabi ko habang inilalabas ang 1 folder mula sa bag ko. “Ito ang mga bank statement ng joint account namin sa nakalipas na 2 taon.”
Kinuha ni Atty. Morales ang mga papel at pinag-aralan ang mga numero.
Lumabas sa imbestigasyon na sa loob ng 12 buwan, unt-unting naglilipat si Mark ng kabuuang ₱2.4 million mula sa aming joint account patungo sa 1 personal account sa ibang bangko na nakapangalan kay Chloe Samonte.
Ginagamit niya ang pera ng kumpanya at ang ipon namin para suportahan ang luho ng kanyang kalaguyo.
Ito ang huling piraso ng puzzle na kailangan ko.
Makalipas ang 3 araw, Biyernes ng gabi, ginanap ang Annual Corporate Recognition Night ng federation ng mga construction at real estate firms sa 1 sikat na ballroom hotel sa Makati.
Dumalo ang mahigit 200 na matataas na ekyekutibo, client, at board members mula sa iba’t ibang malalaking kumpanya—kasama ang kumpanya ko at ang kumpanya ni Mark.
Sa gabing iyon, nakatakdang tanggapin ni Mark ang kanyang parangal bilang Top Regional Sales Manager of the Year, na magiging daan para sa kanyang promotion bilang Vice President for Sales na may buwanang sweldo na ₱300,000.
Dumating ako sa hotel bandang 7:30 ng gabi.
Suot ko ang 1 eleganteng itim na evening dress—isang damit na madalas sabihin ni Mark na masyadong matapang at hindi naaangkop sa akin.
Dala ko sa aking kanang kamay ang 1 pulang folder.
Sa kaliwang kamay ko naman, hawak ko pa rin ang parehong bouquet ng mga pulang rosas na binili ko sa Davao noong gabi ng kanyang kaarawan, na medyo natuyo na ang mga talulot ngunit nananatiling buo.
Pagpasok ko sa ballroom, nakita ko agad si Mark sa gitna ng silid, nakasuot ng mabilis na hinandang tux, at nakikipagkwentuhan sa kanyang Managing Director na si Mr. Velez.
Sa tabi ni Mark, nakatayo si Chloe na nakasuot ng kulay bleng dress, na tila bagong assistant na ipinapakilala sa mga bosses.
Nang makita ako ni Mark mula sa malayo, nanlaki ang kanyang mga mata at mabilis siyang naglakad patungo sa akin habang pumipilit ng ngiti.
“Alyssa!” bulong niya nang makalapit siya sa akin, pilit na hinahawakan ang braso ko. “Ano’ng ginagawa mo rito? Bakit dalang-dala mo pa iyang natuyong bulaklak? Huwag ka namang gumawa ng eksena rito, nakakataya ang promotion ko ngayong gabi sa harap ni Mr. Velez!”
Inilayo ko nang bahagya ang braso ko nang walang kahirap-hirap.
“Huwag ka mag-alala, Mark,” malamig kong sagot habang nakangiti nang diretso sa kanyang mga mata. “Nandito ako para suportahan ang napakalaking tagumpay mo.”
Bago pa man siya nakapagsalita uli, narinig na sa buong ballroom ang boses ng Master of Ceremonies sa pamamagitan ng sound system.
