PART 2
Pagbukas ng flight deck door, sumalubong kay Maya ang mabigat na amoy ng usok, pawis, at nakakapasong amoy ng nasusunog na electrical wires. Ang pulang ilaw ng iba’t ibang warning indicators sa dashboard ay parang mga matang nanlilisik sa dilim.
Nakatayo ang First Officer habang pilit na kinokontrol ang manibela ng eroplano na parang pinipigilan ang isang mabangis na hayop. Ngunit ang pinakanakakagulat ay ang nakaupo sa Captain’s seat—si Captain Arthur Reyes, ang mismong commanding officer ni Maya noong aktibo pa siya sa Philippine Air Force!
“Maya?!” nabulabog na tanong ni Arthur habang pilit na pinapanatili ang eroplano sa tamang altitude. Ang mukha nito ay baswang-basa sa malamig na pawis at may sugat sa noo.
“Captain Reyes? Anong nangyari dito?” seryosong tanong ni Maya, agad na nawala ang pagka-single mom na iniiwan niya sa cabin. Bumalik ang tikas, talas ng isip, at bagsik ng isang bihasang military pilot.
“May nag-sabotage sa flight management system natin, Maya,” mabilis na paliwanag ni Arthur habang humihingal. “Nawalan tayo ng hydraulic pressure at sabay-sabay na nag-fail ang navigation computers. Pero hindi lang ‘yun… may nag-lock sa amin mula sa labas ng cockpit door system. Kailangan naming ibaba ang eroplano sa pinakamalapit na runway, pero nawalan na kami ng komunikasyon sa air traffic control sa Manila!”
Habang nakikinig si Maya, biglang lumingon ang First Officer sa kanya na may halong takot at pagdududa. “Sino ba ito, Captain?! Akala ko ba tunay na commercial pilot ang ipapatawag mo? Paano natin sila ililigtas kung ang isinabak mo rito ay isang retiradong sundalo?!”
Hindi pinansin ni Maya ang pagdududa ng First Officer. Ang kanyang mga mata ay matalas na sumusuri sa bawat switch, gauge, at screen sa dashboard. Pamilyar na pamilyar sa kanya ang sitwasyon. Noong 2018, naranasan na niya ang halos kaparehong mechanical failure nang salakayin ng mga rebelde ang kanilang base sa Mindanao—isang insidenteng ikinamatay ng kanyang asawa at halos sumira sa kanyang katinuan.
Isang trahedya na pinilit niyang kalimutan.
“Hindi ito simpleng mechanical failure, Arthur,” seryosong wika ni Maya habang dahan-dahang hinahawakan ang auxiliary control stick. “May nag-program ng override sequence mula sa main computer terminal sa likod ng cabin. May kasabwat dito sa loob ng eroplano.”
Nanlaki ang mga mata ni Arthur. “Anong ibig mong sabihin?”
“Isang taong gustong tapusin ang kung anumang naiwan noong operasyon natin limang taon na ang nakararaan,” sagot ni Maya nang may diin.
Sa sandaling iyon, naramdaman nila ang biglang pag-uga ng eroplano—isang matinding turbulence na sinamahan ng pagtunog ng stall warning alarm: “STALL! STALL! PULL UP!”
Bumaba ang ilong ng eroplano. Patungo sila sa mabilis na pag-dive sa gitna ng makapal na ulap sa ibabaw ng karagatan. Ang mga pasahero sa likod ay nagsimula nang sumigaw sa takot. Alam ni Maya na kung hindi nila ito maaagapan sa loob ng susunod na tatlumpung segundo, tuluyang mababasag ang katawan ng eroplano sa ere dahil sa sobrang bilis ng pag-dive.
“Maya, anong gagawin natin?!” sigaw ng First Officer habang pilit hinihila paitaas ang kontrol ngunit walang nangyayari dahil naka-lock ang system.
“Bitawan mo ang manibela!” utos ni Maya na may awtoridad na nagpatahimik sa dalawang piloto.
Walang pag-aalinlangan na umupo si Maya sa gitna ng cockpit. Ang kanyang mga kamay ay mabilis at bihasa na gumalaw sa ibabaw ng overhead switches. Para bang nabuhay muli ang mga taon ng kanyang pagsasanay sa pagpapalipad ng FA-50 jet. Hindi na siya si Maya Santos na simpleng ina; siya muli si Major Maya Lin, ang pinakamagaling na piloto ng henerasyon niya.
“Manual override sequence: Alpha-Nine-Delta,” bulong niya sa sarili habang mabilis na pinindot ang kumbinasyon ng mga buttons na tanging mga certified combat pilots lamang ang nakakaalam.
Isang malakas na tunog ng pag-click ang umalingawngaw sa buong cockpit. Napatigil ang pagtunog ng alarm. Unti-unting umangat ang ilong ng eroplano mula sa delikadong pag-dive at bumalik sa matatag na altitude.
Huminga nang malalim ang lahat sa loob ng cockpit. Ngunit bago pa man sila makapagpahinga, biglang umilaw ang isang pribadong monitor sa harapan ni Maya. Isang mensahe ang lumitaw sa screen mula sa isang unknown device sa loob ng passenger cabin:
“Magaling ka pa rin lumipad, Maya. Pero huli na ang lahat para sa anak mong si Leo.”
Nanlamig ang buong katawan ni Maya. Ang banta ay hindi lamang sa eroplano—nasa loob mismo ng cabin ang taong may hawak sa kanyang buhay.