Nabitawan ni Claire ang aking kamay. Ang katahimikan sa loob ng simbahan ay pinalitan ng mabilis at malalakas na bulungan ng mga bisita. Nakatitig lang ako sa kanya, naghihintay ng kahit isang salita ng pagtanggi, ngunit ang kanyang pagsimangot at pag-agos ng luha ay sapat na upang kumpirmahin ang lahat.
“Totoo ba, Claire?” tanong ko sa boses na halos hindi lumalabas sa aking lalamunan. “Ang tatay mo… ang dahilan kung bakit nawala ang lahat kay Angela?”
Hindi makatingin nang diretso si Claire. “Carlo, patawarin mo ako… Hindi ko alam noong una! Nalaman ko lang noong nakaraang buwan nang makita ko ang mga lumang dokumento sa opisina ni Papa. Natakot ako… natakot akong iwan mo ako kapag nalaman mo ang totoo!”
Humakbang pabalik si Angela at marahang hinawakan ang kanyang tiyan. “Pumunta ako rito hindi para sirain ang kasal ninyo, kanto lang para ipamukha sa inyo na ang ligaya ninyo ay nakatayo sa dusa ng ibang tao. Carlo, malinis ang konsensya ko nang iwan kita noon—ginawa ko ‘yun para protektahan ka sa banta ng pamilya ni Claire.”
Doon nagbago ang lahat. Ang babaeng inakala kong nagtaksil sa akin noon ay lumalabas na nagsakripisyo pala upang iligtas ang buhay ko mula sa kapangyarihan ng pamilya ng aking bride.
Tumingin ako sa paligid. Ang pamilya ni Claire ay nagmamadaling tumayo, habang ang ama ni Claire ay galit na nag-utos sa mga security na ilabas si Angela. Ngunit bago pa man nila mahawakan si Angela, humarang ako sa gitna.
Inalis ko ang aking boutonnière sa suit at itinapon ito sa sahig.
“Walang kasal na mangyayari,” malamig kong sabi habang nakatitig sa mga mata ni Claire. “Ang akala ko, ikaw ang magliligtas sa akin mula sa nakaraan. Yun pala, ikaw at ang pamilya mo ang dahilan ng lahat ng paghihirap ko.”
“Carlo, pakiusap! Mahal kita!” sigaw ni Claire habang nakaluhod sa gitna ng aisle, ngunit hindi na ako lumingon pa.
Kinuha ko ang kamay ni Angela at sabay kaming naglakad palabas ng simbahan, iniiwan ang isang nasirang kasal at ang mga kasinungalingang nabunyag sa wakas. Hindi man magiging madali ang pagtutuwid sa nakaraan, ngunit sa araw na iyon, natapos ang gawa-gawang kwento at nagsimula ang tunay na laban para sa katarungan.