PART 2
Nanginig ang aking buong katawan habang pinapanood ang bawat segundo sa monitor.
Sa screen, maingat na kinuha ni Rebecca ang braso ni Ethan.
Hindi niya sinasaktan ang bata, kundi kumuha siya ng kaunting patak ng likido para sa isang maliit na rapid test strip, tulad ng ginagamit sa diabetes o metabolic research.
Pagkatapos, may ibinulong si Dennis kay Rebecca habang may iniabot na 1 makapal na medical folder.
Lumabas muli si Rebecca pabalik sa lagusan at isinara ang salamin.
Binuhat ni Dennis si Ethan, pinatunog ang music mobile, at pinatahan ang sanggol bago lumabas ng silid ganap na alas-3:22 ng madaling araw.
Napatayo ako mula sa aking mesa, mabilis ang pintig ng puso.
Bakit itinatago ni Dennis si Rebecca sa aming sariling tahanan?
At bakit ang aking 7 buwang gulang na anak ang ginagalaw nila tuwing madaling araw?
Hindi ako nagpadala sa emosyon o sumigaw nang walang patunay.
Alas-9:00 ng umaga, nagtungo ako sa tanggapan ng civil registry at sa central hospital kung saan dating nagtatrabaho si Rebecca bilang biochemist.
Hiningi ko ang mga lumang talaan gamit ang aking lisensya bilang awtorisadong kamag-anak sa pamamagitan ng kasal.
Doon ko natuklasan ang 1 malaking lihim na itinago sa akin sa loob ng 2 taon.
Si Rebecca ay nagkaroon ng malubhang genetic illness na labis na bihira, at ang pamilya nila ni Dennis ay matagal nang naghahanap ng compatible stem cell markers upang makabuo ng treatment protocol.
Ngunit ang higit na ikinagulat ko ay ang nakasaad sa birth registry ng ospital:
Si Ethan ay may pambihirang metabolic condition na namana mula sa angkan ni Dennis, isang kondisyon na hindi pa lumalabas sa regular na pediatric checkup ngunit maaaring magdulot ng permanenteng pinsala sa nervous system kapag hindi naagapan bago sumapit ang kanyang ika-1 taon.
Nalaman ko rin na si Rebecca ay hindi nagtatago dahil sa masamang balak, kundi umiiwas sa isang tiwaling pharmaceutical syndicate na nagtangkang nakawin ang kanyang medical research 4 na taon na ang nakalilipas.
Ginamit ni Dennis ang kanyang kaalaman sa structural architecture upang magtayo ng 1 ligtas na laboratory room sa likod ng nursery wall.
Subalit ginawa nila ang lahat nang lingid sa aking kaalaman, habang pinagmumukha akong walang malay sa kalagayan ng aking sariling anak.
Alas-2:00 ng hapon, umuwi ako sa bahay dala ang 3 mahahalagang dokumento: ang medical history ni Rebecca, ang preliminary diagnosis kay Ethan, at ang printed screenshots mula sa surveillance camera.
Pagpatak ng alas-6:00 ng gabi, dumating si Dennis mula sa trabaho, may bitbit na mga prutas at nakangiti tulad ng dati.
“Mahal, kumusta ang araw mo? Tulog ba si Ethan?” masiglang tanong ni Dennis habang naghuhubad ng sapatos.
Inilapag ko ang 3 dokumento sa ibabaw ng glass coffee table sa sala.
Nasa ibabaw nito ang flash drive na naglalaman ng video footage mula kagabi.
Napatitig si Dennis sa mga papel.
Nang makita niya ang mukha ni Rebecca sa printed capture, nawalan siya ng kulay sa mukha.
Nabitawan niya ang hawak na susi ng kotse sa sahig.
“Camille… saan mo nakuha ang mga ito?” nanginginig na tanong ni Dennis.
“Dalawang taon tayong nagsasama, Dennis,” malamig kong panimula habang nakatitig nang diretso sa kanyang mga mata.
“Ipinagkatiwala ko sa iyo ang buhay ko at ang buhay ng anak natin.”
“Ngunit pinili mong maglihim, magtago ng tao sa loob ng dingding ng bahay natin, at galawin si Ethan gabi-gabi nang hindi ko nalalaman.”
“Makinig ka muna, Camille, magpapaliwanag ako—” pakiusap ni Dennis, humahakbang papalapit.
“Huwag kang lumapit,” pigil ko sa kanya. “Puntahan natin ang silid sa likod ng salamin. Ngayon din.”
Wala nang nagawa si Dennis kundi sumunod.
Umakyat kaming dalawa sa ikalawang palapag patungo sa nursery room.
Tahimik na natutulog si Ethan sa kanyang kuna.
Lumapit si Dennis sa malaking salamin, pinindot ang 1 nakatagong electronic sensor sa gilid ng frame, at dahan-dahang itinulak ang pinto.
Bumukas ang lagusan.
Sa loob, bumungad ang isang malinis, maliwanag, ngunit masikip na laboratory room na may sukat na 3 metro por 4 na metro.
Puno ito ng medical monitors, air purifiers, at mga scientific equipment.
Nakatayo sa gitna si Rebecca, gulat na gulat nang makita ako sa tabi ni Dennis.
“Dennis… ano ang nangyayari?” tanong ni Rebecca, bakas ang pangamba sa kanyang mukha.
Huminga ako nang malalim bago nagsalita.
“Rebecca, nabasa ko ang records mo sa central research institute kaninang tanghali.”
“Alam ko ang tungkol sa pananaliksik mo, at alam ko ang banta ng dating kumpanya mo 4 na taon na ang nakalipas.”
“Ngunit higit sa lahat, nalaman ko kung ano ang tunay na kalagayan ng anak ko.”