PART 2
Nakatitig ako sa puting papel na may pekeng lagda ko.
Hindi ako kumurap habang binabasa ang bawat linya ng dokumento.
Nakasaad doon na ipinapasa ko ang 100 porsyento ng pagmamay-ari ng aking 52-square-meter condominium kay Marco bilang kabayaran sa sinasabing ₱2,500,000 na pautang.
Tumingin ako kay Aling Tessie na nakaupo nang tuwid habang umiinom ng tsaa mula sa paborito kong ceramic mug.
“Mara,” panimula ng aking biyenan sa malamig na boses, “huwag ka nang magmatigas pa.”
“Mag-asawa kayo, pero simula pa lang, ipinapamukha mo na sa anak ko na ikaw ang may pera dahil sa trabaho mo.”
“Kagabi, iniwan ka lang sandali sa bus dahil mainit ang ulo ng anak ko, pinarusahan mo agad sa pamamagitan ng pag-block sa card.”
“Kaya napagdesisyunan namin na pirmahan mo na ang kumpirmasyon ng dokumentong iyan para mailipat sa pangalan ni Marco ang titulo ng unit na ito.”
Bumaling ako kay Marco na nakasandal sa upuan, nakahalukipkip, at may ngisi sa mga labi.
“Marco, nasaan ka noong Oktubre 15, 2024?” tanong ko sa kalmadong tinig.
Napakunot ang noo niya. “Ano bang kinalaman niyan sa usapan natin ngayon?”
“Sagutin mo ang tanong ko,” ulit ko.
“Nandito sa condo, nagbabantay ng bahay habang nagpapakasasa ka sa hotel sa Singapore,” mabilis niyang sagot.
Kinuha ko ang aking cellphone mula sa bulsa ng aking pantalon.
Hindi ko ipinakita ang galit o panginginig sa aking katawan.
Tahimik akong naglakad patungo sa aking study table sa sulok ng sala.
Binuksan ko ang aking laptop at ikinabit ang aking telepono gamit ang USB cable.
“Mara, huwag mo kaming daanin sa pagpapanggap na busy ka,” singhal ni Marco habang tumatayo mula sa hapag. “Pirmahan mo ang papel na iyan o hindi kami aalis dito ng nanay ko!”
“Pangalawa,” dagdag ni Aling Tessie, “may karapatan ang anak ko sa kalahati ng lahat ng kinikita mo simula nang ikasal kayo noong 2022.”
Hindi ako sumagot sa kanila.
Pinaandar ko ang printer na nakakabit sa gilid ng mesa.
Nagsimulang maglabas ang makina ng 4 na magkakahiwalay na dokumento.
Una, ang kopya ng aking Philippine Passport na nagpapakita ng opisyal na tatak ng Bureau of Immigration:
Departure mula sa NAIA Terminal 3 patungong Changi Airport noong Oktubre 12, 2024.
Arrival pabalik ng Maynila noong Oktubre 18, 2024.
Pangalawa, ang Certificate of Attendance mula sa regional training summit sa Singapore na may lagda ng Vice President ng kumpanya.
Pangatlo, ang opisyal na record mula sa National Bureau of Investigation at Registry of Deeds na nagpapatunay na ang condominium unit na ito ay nabili ko noong Marso 2020 sa ilalim ng aking dalagang pangalan gamit ang bank financing na ako lamang ang nagbabayad buwan-buwan.
At pang-apat, ang certified copy ng marriage contract namin ni Marco na may kalakip na notarized Prenuptial Agreement na nilagdaan namin noong Enero 2022 sa harap ni Atty. Jaime Flores.
Malinaw na nakasulat sa Section 3 ng aming prenuptial agreement:
“Ang lahat ng ari-ariang naipundar bago ang kasal ay mananatiling eksklusibong pag-aari ng bawat partido, at walang karapatan ang sinuman na humingi ng bahagi rito.”
Kinuha ko ang 4 na sariwang printout mula sa printer tray.
Inilapag ko ito nang marahan sa harap ni Marco at Aling Tessie, katabi ng kanilang pekeng dokumento.
“Tingnan ninyong mabuti ang mga petsang iyan,” utos ko.
Dinampot ni Marco ang kopya ng pasaporte ko.
Dahan-dahang nawala ang kulay sa kanyang mukha habang tinitingnan ang malinaw na tatak ng immigration stamp.
“Paano ako makakapirma sa isang notaryo sa Quezon City noong Oktubre 15, 2024, kung nasa ibang bansa ako mula Oktubre 12 hanggang 18?” tanong ko.
Napatayo si Aling Tessie at inagaw ang papel mula sa kamay ng kanyang anak.
“Ito… baka nagkamali lang ang abogado sa paglalagay ng petsa!” palusot ng matanda, ngunit nanginginig na ang kanyang boses.
“Walang pagkakamali rito, Tita Tessie,” sagot ko nang diretso sa kanyang mukha. “Palsipikasyon ng pampublikong dokumento ang ginawa ninyo.”
“Pinalsipika ninyo ang aking pirma, gumamit kayo ng pekeng sedula, at kumuha kayo ng tiwaling notaryo para maglabas ng gawa-gawang utang.”
“Ang parusa sa Qualified Falsification of Public Documents ay 6 hanggang 12 taon na pagkakabilanggo.”
Bumagsak si Marco pabalik sa kanyang upuan.
Bumilis ang kanyang paghinga, at napahawak siya sa kanyang noo.
“Mara… makinig ka muna,” pabulong na sabi ni Marco, wala na ang dating yabang sa kanyang tono.
“Nagigipit lang ako. May utang ako sa online lending na ₱450,000 dahil sa pagkalugi ng negosyo ng barkada ko.”
“Naisip lang ni Nanay na gamitin nating kolateral ang condo para makakuha tayo ng ₱2,000,000 na pautang sa pribadong bangko.”
“Hindi kita gustong agawan ng bahay!”
Tinitigan ko si Marco nang may matinding pandidiri.
“Iniwan mo ako sa loob ng bus sa kalagitnaan ng biyahe patungong Norte dahil lang sa ₱3,500 na kwarto ng hotel.”
“Habang natutulog ako, sinubukan mong mag-swipe ng ₱78,000 gamit ang pangalan ko para magpakitang-gilas sa isang mamahaling resort sa Isabela.”
“At pag-uwi ko rito pagkatapos ng 10 oras na biyahe, sasalubungin mo ako ng pekeng utang at pananakot para nakawin ang bahay ko?”
“Anak kita sa batas, Mara!” sigaw ni Aling Tessie, pilit na ibinabalik ang kanyang tapang. “Wala kang karapatang ipahiya ang asawa mo sa sarili ninyong pamamahay!”
“Wala siyang karapatan sa pamamahay na ito,” putol ko sa kanya habang inilalabas ang isa pang dokumento mula sa aking bag.
Ito ang Notice to Vacate na inihanda ng aking abogado kaninang 7:30 ng umaga bago ako umakyat sa unit.
“Marco, binibigyan kita ng eksaktong 1 oras para kunin ang lahat ng damit mo at umalis dito kasama ang nanay mo.”
“Ano?” sigaw ni Aling Tessie. “Pinalalayas mo ang sarili mong asawa? Hindi kami aalis!”
Kinuha ko ang aking cellphone at pinindot ang speed dial para sa security office ng condominium.
“Chief Guard Morales, pakiakyat po ang 2 building security personnel dito sa Unit 1402, kasama ang mga barangay tanod na naghihintay sa lobby,” utos ko sa telepono bago ko ito ibinaba.
Nanlaki ang mga mata ni Marco.
“Nagpatawag ka ng mga tanod at security?” nanginginig niyang tanong.
“Oo, Marco. Kasama sa ibaba ang aking pinsan na si Atty. Karen Ramos mula sa City Prosecutor’s Office.”