Hindi kumurap si Don Fernando habang mabilis na humahakbang patungo sa gilid ng pool.
“Daddy, huwag kang magalit,” mabilis na unahan ni Chloe habang nanginginig ang boses. “Nagbibiruan lang kami. Hindi ko alam na ganoon siya kahina lumangoy.”
Hindi pinansin ng bilyonaryo ang sariling anak.
Lumuhod si Don Fernando sa basang marmol sa tabi ni Maya, binalewala ang 50000 pisong halaga ng kanyang pantalon na nabasa sa tubig.
Inilapat ng security guard ang kanyang 2 kamay sa dibdib ni Maya upang magbigay ng first aid.
Pagkatapos ng 3 mabilis na pagdiin, umubo si Maya ng tubig at dahan-dahang nagmulat ng mata.
Nanginginig ang buong katawan ng 22 taong gulang na katulong.
Huminga nang malalim si Don Fernando nang marinig ang paghinga ng dalaga.
Dahan-dahan niyang inabot ang pilak na locket na nakakabit sa braso ni Maya.
Binuksan niya ang maliit na takip nito gamit ang nanginginig na hinlalaki.
Sa loob ng locket, may nakatagong napakaliit na litrato ng isang babaeng nagngangalang Elena, kasama ang isang sanggol na may petsang nakasulat: Mayo 14, 2004.
May nakaukit ding 3 inisyal sa ilalim ng pilak: F.E.M.
Fernando at Elena Monteclaro.
Bumagsak ang luha mula sa mga mata ng makapangyarihang negosyante sa harap ng 50 panauhing nakatayo sa katahimikan.
“Saan mo nakuha ito?” tanong ni Don Fernando sa mahinang boses ngunit puno ng emosyon.
Napatingin si Maya sa bilyonaryo habang pilit na umuupo sa tulong ni Mang Kanor.
“Sa nanay ko po,” mahinang sagot ni Maya. “Sabi po ng tiyahin ko bago pumanaw si Nanay Elena 10 taon na ang nakararaan, huwag ko raw pong iwawala ang locket na ito.”
“Sinungaling!” sigaw bigla ni Chloe, namumula ang mukha sa hiya at takot habang nakatingin ang kanyang mga kaibigan. “Daddy, ninakaw niya ‘yan sa loob ng bahay! Alam mong maraming nawawalang gamit sa mga nakaraang buwan! Gusto lang niyang pagtakpan ang kapabayaan niya!”
Tumingin si Don Fernando kay Chloe.
Iyon ang unang pagkakataon sa loob ng 21 taon na tumingin ang ama sa anak nang may matinding lamig.
“Manahimik ka, Chloe,” utos ni Don Fernando sa mariing boses.
“Daddy!” reklamo ni Chloe. “Ako ang anak mo! Siya, utusan lang siya!”
“Pumasok kayong lahat sa loob ng opisina ko. Ngayon din,” utos ng bilyonaryo.
Tumingin si Don Fernando kay Mang Kanor. “Ikuha mo ng tuyong damit si Maya at dalhin mo siya sa study room sa ika-2 palapag. Tawagin mo rin si Attorney Ramos.”
Makalipas ang 20 minuto, sarado ang pinto ng malaking study room sa ika-2 palapag.
Nasa loob lamang si Don Fernando, si Chloe, si Maya na nakabalot sa makapal na tuwalya, si Mang Kanor, at ang 60 taong gulang na pampamilyang abogado na si Attorney Ramos.
Nakaupo si Maya sa 1 malambot na silya habang hawak ang isang mainit na tasa ng tsaa.
Nakatayo si Chloe sa sulok, nakahalukipkip ang 2 braso ngunit hindi mapakali ang mga paa.
Naglatag si Attorney Ramos ng 1 makapal na folder sa ibabaw ng mesa.
“22 taon na ang nakalilipas,” panimula ni Don Fernando habang nakatitig sa locket. “Nahiwalay sa akin ang aking unang asawa na si Elena matapos ang isang matinding gulo sa aming kumpanya. Buntis siya noon nang umalis siya sa Maynila patungong probinsya sa Quezon. Ilang taon ko siyang hinanap gamit ang lahat ng yaman ko, ngunit walang lumitaw na bakas.”
Tumingin si Don Fernando kay Maya.
“Ang locket na ito ay ipinagawa ko sa Switzerland noong 2003 para sa magiging panganay namin. 1 lamang ang ganyang disenyo sa buong mundo.”
“Kahit sino ay maaaring makapulot niyan sa kalsada!” giit ni Chloe, pilit pinapanatili ang kanyang katayuan. “Hindi ‘yan sapat na ebidensya! Baka napulot lang ng tiyahin niya sa basura!”
Huminahon si Maya.
