Pumasok ako sa Room 402 ng ospital nang walang kaabog-abog.
Sa loob ng kwarto, nakatayo si Marco habang hawak ang bagong silang na sanggol.
Nakatabi sa kanya si Monica na nakasandal sa 2 malalaking unan habang may hawak na bouquet ng 50 pulang rosas.
Masayang-masaya sila at nagtatawanan.
Nang mag-angat ng tingin si Marco at makita ako, biglang namutla ang kanyang mukha.
Muntik na niyang mabitiwan ang baby at mabilis na ibinigay ito sa nurse na nasa gilid.
“C-Clarissa? Anong ginagawa mo rito?” nauutal na tanong ni Marco.
Sumikip ang kamao ni Monica sa ilalim ng kumot at mabilis siyang nag-ayos ng buhok.
“Ma’am Clarissa… nagkakamali po kayo ng iniisip,” ang pautal-utal na sabi ni Monica.
Hindi ako sumigaw.
Hindi ako umiyak.
Dahan-dahan akong lumapit sa mesa at inilapag ang isang kapal na kulay brown na envelope.
“Congratulations sa inyong dalawa,” ang malamig kong wika.
“6 na taon ninyong itinago ang relasyon ninyo, ‘di ba?”
“Akala ninyo ba ay totoong wala akong alam sa nakalipas na 6 na buwan?”
Nanginginig na lumapit si Marco sa akin at hinawakan ang braso ko.
“Clarissa, mag-paliwanag ako. Patawarin mo ako, pakiusap. Nadala lang ako.”
Agad kong itinaboy ang kamay niya.
“Huwag mo akong hahawakan, Marco.”
“Sa nakalipas na 6 na buwan na nagpapanggap akong mabuting asawa, tahimik kong kinukolekta ang lahat ng ebidensya.”
Binuksan ko ang envelope at inilabas ang unang hanay ng mga papel.
“Ito ang 50 bank statements na nagpapatunay na naglipat ka ng kabuuang 14,000,000 pesos mula sa Vanguard Logistics papunta sa personal account ni Monica.”
“Ito rin ang mga papeles ng 2 luxury SUV at ang 1 condo unit sa BGC na binili mo gamit ang pera ng kumpanya.”
Nanlaki ang mga mata ni Monica.
“Hindi sa ‘yo ‘yan, Clarissa! Ibinigay ‘yan sa akin ni Marco!” ang sigaw ni Monica mula sa kama.
Ngumiti ako nang malamig at tiningnan si Monica.
“Mali ka, Monica.”
“Ang Vanguard Logistics ay 80% na pagmamay-ari ng pamilya ko.”
“Ang perang ginamit ni Marco pambili ng kondo at mga sasakyan mo ay hindi sa kanya—pera ‘yun ng pamilya ko na kinuha niya nang walang pahintulot.”
Pumasok sa kwarto ang aming pampamilyang abogado na si Atty. Santos kasama ang 2 pulis at 1 sheriff.
Ibinigay ni Atty. Santos ang 1 injunction order at formal notice kina Marco at Monica.
“Mr. Marco Velasco, pormal ka nang tinatanggal ng Board of Directors bilang President at CEO ng Vanguard Logistics ngayong 10:00 ng umaga,” ang malakas na pahayag ni Atty. Santos.
“Ang lahat ng iyong 20% shares ay pormal nang kinansela dahil sa paglabag sa company ethics at fraud.”
“At para sa iyo Ms. Monica, may isinampa kaming kasong Qualified Theft at Graft dahil sa pagtanggap ng perang mula sa pondo ng kumpanya.”
Bagsak ang dalawang balikat ni Marco habang napaluhod siya sa malamig na sahig ng ospital.
“Clarissa, huwag mong gawin sa akin ‘to!” pagmamakaawa ni Marco habang nakahawak sa mga binti ko.
“Mawawala ang lahat sa akin! Saan ako pupunta? Paano ang negosyo?”
“Nakalimutan mo na ba na wala ka namang kahit ano bago kita nakilala 8 taon na ang nakararaan?” ang tanong ko habang nakatitig sa kanya nang walang halong awa.
“Ibinigay ko sa ‘yo ang lahat—respeto, posisyon, at yaman.”
“Pero ginamit mo lang ang pamilya ko para buhayin ang 6 na taon mong pakikipagrelasyon sa ibang babae.”
Tumingin ako kay Monica na ngayon ay umiiyak na rin habang hawak ang kanyang anak.
“Naisip mo bang magiging maayos ang buhay mo kasama si Marco?” tanong ko sa kanya.
“Ngayong araw na ito, nawalan na siya ng trabaho.”
“Nawala na rin ang 1 kondo at 2 sasakyan na pinagmamayabang mo dahil pormal na naming binalik ang ownership sa kumpanya.”
“At ang 14,000,000 pesos na ibinigay sa ‘yo? Kina-freeze na ng bangko ang account mo para sa gagawing recovery suit.”
