BINATO AKO NG ASAWA KONG “DIRECTOR” NG LIMANG LIBO PARA BUMILI NG BAGONG DAMIT DAHIL “MUKHA DAW AKONG MAHIRAP.” INIWAN NIYA AKO. PERO MAKALIPAS ANG KALAHATING ORAS, NAKALUHOD SIYA SA HARAP KO SA GITNA NG MARANGYANG PARTY, NAGMAMAKAAWA HABANG NAKATINGIN ANG LAHAT.
Ang Simula: Ang Pang-iinsulto
Nasa harap ako ng salamin, inaayos ang aking simpleng itim na silk dress. Walang tatak, walang kumikinang na dyamante. Ito ang paborito kong damit dahil bigay ito ng yumaong lola ko.
Bumukas ang pinto ng kwarto. Pumasok ang asawa kong si Julian.
Suot niya ang isang Armani suit na binili namin gamit ang ipon ko noong hindi pa siya sikat. Ngayon, isa na siyang Regional Director ng Apex Global Corporation, isa sa pinakamalaking kumpanya sa bansa. Simula nang ma-promote siya, lumaki ang ulo niya. Nagbago ang tingin niya sa akin.
Tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa. Kumunot ang noo niya, tila nandidiri.
“Seryoso ka ba, Clara?” naiinis niyang tanong. “Iyan ang isusuot mo sa Victory Gala ko ngayong gabi? Isa akong Director! Lahat ng VIPs, Board Members, at maging ang Chairman ng kumpanya ay dadalo. Tapos ang asawa ko, mukhang pupunta sa lamay ng mahirap?”
“Julian, maayos naman ito ah,” malumanay kong sagot. “At saka, alam mo namang hindi ako mahilig sa mga magagarbong damit.”
“Hindi ka mahilig, o sadyang wala kang class?” pang-iinsulto niya. Naglakad siya palapit sa akin at padabog na binuksan ang kanyang wallet.
Kumuha siya ng limang pirasong tig-iisang libo. Nilukot niya ito at ibinabato sa dibdib ko. Nalaglag ang mga pera sa sahig.
“Oh, eto. Limang libo. Pumunta ka sa mall diyan sa labas ng subdivision. Bumili ka ng damit na hindi mukhang basahan. You look incredibly poor, Clara. Nakakahiya ka.”
Napayuko ako, tinitignan ang lukot na pera sa sahig. Pinigilan kong tumulo ang luha ko.
“Kung ganyan lang din ang isusuot mo, mas mabuti pang huwag ka na lang pumunta,” dagdag niya habang isinusuot ang kanyang mamahaling relo. “Aalis na ako. Ayokong makita ng mga investors na kasama ko ang isang babaeng mukhang katulong.”
Padabog siyang lumabas ng kwarto. Narinig ko ang pag-andar ng bago niyang sports car. Iniwan niya ako.
Ang Pagbabago: Ang Paggising ng Reyna
Nang matiyak kong wala na siya, dahan-dahan kong pinulot ang limang libo sa sahig.
Sa loob ng limang taong pagsasama namin, itinago ko kung sino talaga ako. Nagpanggap akong isang simpleng babae mula sa probinsya dahil gusto kong makahanap ng lalaking mamahalin ako nang totoo, hindi dahil sa apelyido ko. Minahal ko si Julian noong nag-uumpisa pa lang siya. Tinulungan ko siyang umangat.
Pero ngayong nasa taas na siya, tinapon niya ako na parang basura.
Tama na, bulong ko sa sarili ko. Tapos na ang pagpapanggap.
Kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan ang isang numerong matagal ko nang hindi dinidial.
“Alfred,” utos ko sa kabilang linya. Ang boses ko ngayon ay hindi na ang maamong Clara, kundi ang boses ng isang tunay na Boss. “Ihanda mo ang Rolls Royce. Dalhin mo rin ang Emerald Set mula sa vault. A-attend ako ng Gala ngayong gabi.”
“Right away, Madam Clara,” sagot ng aking tapat na Head Butler.
Naligo ako at nag-ayos. Nang dumating si Alfred, may dala siyang isang custom-made haute couture red gown galing Paris, at isang kwintas na gawa sa purong esmeralda at dyamante na nagkakahalaga ng daan-daang milyong piso.
