Sa mundo ng alta sosyedad, kilala si Lucas bilang isang matapang at walang-awang bilyonaryong CEO. Ngunit sa likod ng kanyang seryosong imahe ay isang lalaking baliw na baliw sa kanyang asawang si Elena. Si Elena ay isang simpleng guro nang makilala niya ito. Wala itong yaman at walang maipagmamalaking apelyido, na naging dahilan kung bakit hindi ito kailanman natanggap ng ina ni Lucas na si Doña Carmen, at ng kanyang kapatid na si Stella.
Dahil sa isang mahalagang business merger, kinailangan ni Lucas na lumipad patungong London at manatili roon ng isang buwan. Bago siya umalis, mahigpit niyang ibinilin sa kanyang ina at kapatid na tratuhin nang maayos si Elena sa loob ng kanilang iisang mansyon. Nangako naman ang dalawa. Inakala ni Lucas na magiging maayos ang lahat.
SA LABAS NG MANSYON
Dalawang araw bago ang itinakdang petsa ng kanyang pag-uwi, lihim na bumalik si Lucas sa Pilipinas. May dala siyang mamahaling kwintas at isang bouquet ng mga paboritong bulaklak ni Elena. Gusto niyang surpresahin ang babaeng pinakamamahal niya.
Nang bumukas ang malaking gate ng kanyang mansyon, napansin niya ang napakaraming mamahaling sasakyan na nakaparada sa labas. Rinig na rinig mula sa labas ang malakas na musika, tawanan, at ang kalansing ng mga wine glasses mula sa ikalawang palapag. Kumunot ang noo ni Lucas. Wala siyang alam na may inorganisang party sa kanyang pamamahay.
Pumasok siya nang tahimik. Sa halip na umakyat agad sa grand hall kung saan naroon ang ingay, dumiretso siya sa kusina umaasang baka nandoon si Elena para kumuha ng tubig o pagkain. Ngunit ang eksenang nadatnan niya ang nagpatigil sa pag-ikot ng kanyang mundo.
SA LOOB NG KUSINA NG MANSYON
Walang kahit isang maid o chef sa paligid. Ang kusina ay mukhang dinaanan ng bagyo. At sa harap ng malaking lababo, nakatayo si Elena.
Nakasuot siya ng isang marumi at basang apron. Nakatali ang kanyang buhok nang magulo, at maputlang-maputla ang kanyang mukha. Pilit niyang kinukuskos ang mga mamahaling plato at kaldero na ginamit sa party sa itaas. Nanginig ang mga kamay ni Lucas nang makita niya kung gaano pumayat ang kanyang asawa sa loob lamang ng isang buwan.
“Elena?” mahinang tawag ni Lucas.
Nabitawan ni Elena ang hawak niyang plato. Lumingon siya, at nang makita niya si Lucas, biglang tumulo ang kanyang mga luha. Pilit niyang itinago ang kanyang mga kamay na namumula at puro sugat dahil sa matapang na sabon at pagod.
“L-Lucas… bakit ka nandito? Akala ko ba sa makalawa pa ang uwi mo?” nanginginig na tanong ni Elena, pilit na ngumingiti kahit halatang pagod na pagod.
Lumapit si Lucas, ibinagsak ang dalang bulaklak at regalo sa mesa, at hinawakan ang mga kamay ng kanyang asawa.
“Anong ginagawa mo rito? Bakit ikaw ang naghuhugas ng mga plato? Nasaan ang mga katulong natin?” sunud-sunod at madiin na tanong ni Lucas.
Yumuko si Elena.
“Pina-day off sila ni Mama simula pa noong umalis ka… Ako na raw muna ang gumawa ng mga gawaing bahay dahil wala naman daw akong trabaho at nakikitira lang ako dito. At ngayong gabi… may malaking party sila kasama ang mga kaibigan nila. Pinag-luto nila ako ng hapunan para sa limampung tao.”
Naramdaman ni Lucas ang isang matinding galit na tila apoy na umaakyat sa kanyang dibdib. Ang asawa niya, na binigyan niya ng lahat ng karapatan para maging reyna ng mansyong ito, ay inalipin ng sarili niyang dugo at laman gamit ang sarili niyang pera.
Hinalikan ni Lucas ang noo ni Elena.
“Tatlong minuto, Mahal ko,” malumanay ngunit may nakakatakot na lamig na bulong ni Lucas. “Magpahinga ka lang diyan. Aayusin ko lang ang kalat sa itaas.”
SA GRAND HALL NG MANSYON
Maingay ang buong grand hall. Umiinom ng pinakamahal na champagne sina Doña Carmen at Stella, nakikipagkwentuhan sa kanilang mga mayamang amiga. Nakasuot pa si Stella ng isang diamond necklace na pamilyar kay Lucas—ang kwintas na binili niya para kay Elena noong kanilang unang anibersaryo.
Naglakad si Lucas patungo sa gitna ng bulwagan. Kalmado ang kanyang mga hakbang, ngunit ang kanyang aura ay nagpatahimik sa mga taong nakapansin sa kanya. Naglakad siya patungo sa sound system at walang kaabog-abog na hinugot ang saksakan nito.
Namatay ang musika. Tumahimik ang lahat.
“Lucas?!” gulat na gulat na sigaw ni Doña Carmen nang makita ang anak. Nabitawan niya ang kanyang wine glass sa sahig. “A-Anak! Bakit hindi mo sinabing uuwi ka ngayon? Sana ay nakapaghanda kami!”
“Nakapaghanda?” malamig na tanong ni Lucas, ang boses ay umaalingawngaw sa tahimik na kwarto. “Katulad ba ng paghahandang ginawa niyo sa asawa ko sa kusina?”
