Kabanata 2: Ang Lihim sa VIP Lounge
Hindi ako makahinga. Ang mga tuhod ko ay parang tinunaw na kandila sa tindi ng panghihina. Gusto kong sumigaw, gusto kong takbuhin at yakapin siya—o kaya ay durugin ang mukha niya sa kasinungalingan. Ngunit pinigilan ko ang sarili ko. Nanatili akong nakatago sa gilid ng display stand, pilit na inilalapit ang tenga sa loob ng boutique.
Nakausap nila ang isang sales associate. Rinig na rinig ko ang boses ni Jericho—ang boses na pinag-iyakan ko gabi-gabi sa loob ng pitong buwan.
“I want the diamond ring in the center showcase, the custom-made one. Para ito sa engagement namin ng darating na Sabado,” sabi ni Jericho habang nakapulupot ang braso sa babaeng kasama niya.
Ang babae ay walang iba kundi si Chloe, ang anak ng bilyonaryong may-ari ng isa sa pinakamalaking real estate firm sa bansa. Sila pala. Ang pamilyang nagpautang kay Jericho noon kaya sunod-sunod ang problema namin sa pera.
“Congratulations, Sir Jericho and Ma’am Chloe! Very perfect couple po kayo,” papuri pa ng sales associate.
Parang sinaksak ng kutsilyo ang dibdib ko. Habang ako ay nagpapakamatay sa pagtatrabaho ng dalawang shift, kumakayod para maitawid ang isang araw, at pinalayas na parang aso ng sarili kong biyenan dahil “malas” daw ako—ang asawa ko pala ay nagpapakasaya, nagpapanggap na patay, at naghahanda na sa isang marangyang kasalan!
Hindi aksidente ang lahat. Isang planong pagpatay sa kanyang sariling pagkatao. Inayos nila ang lahat: ang pekeng bangkay, ang sunog na kotse, at ang tulong ng sarili ko ring biyenan na alam ang buong katotohanan.
Lumipas ang ilang minuto at natapos sila sa pagpili. Nang magsimula silang maglakad patungo sa exit, mabilis akong nagtago sa service hallway. Ngunit hindi na ako basta iiyak ngayon. Titindig ako.
Kinuha ko ang aking cellphone. Mayroon akong hawak na ebidensya—isang live video na nakunan ko habang nasa jewelry store sila, malinaw na nakita ang mukha ni Jericho at ang pagpapanggap niya.
“Maghanda kayong lahat,” bulong ko sa sarili ko habang nanginginig ang mga kamay ko sa galit. “Tapos na ang pagluluksa ko. Oras na para sa singilan.”
Kabanata 3: Ang Pagtatapos
Tatlong araw ang lumipas. Dumating ang Sabado—ang araw ng marangyang engagement party ni Jericho at Chloe sa isang limang-estidong hotel sa lungsod. Imbitado ang buong alta-sosyedad, kabilang ang aking biyenan na si Doña Matilda na ngayon ay nakasuot ng mamahaling gown, hiyang-hiya sa kahirapan noong pinagtatabuyan niya ako.
Tahimik akong pumasok sa grand ballroom. Hindi ako nagsuot ng basahan; suot ko ang simpleng puting damit na huli naming binili ni Jericho bago siya “magsalita” tungkol sa kanyang pagkawala. Hawak ko ang isang flash drive at ang aking telepono na nakakonekta sa malaking LED screen ng venue.
Habang nagbibigay ng maikling talumpati si Jericho sa gitna ng entablado, hawak ang mikropono at nakangiting nagpapasalamat sa kanyang “bagong buhay,” mabilis kong sinenyasan ang kaibigan kong technician sa AV control booth.
Click.
Biglang namatay ang mga ilaw sa buong hall. Nagulat ang lahat. At sa gitna ng dilim, lumitaw sa higanteng LED screen ang malinaw na video: si Jericho sa loob ng jewelry store, ang pagbili ng mamahaling singsing, at ang malinaw niyang mukha na nagsasabing buhay na buhay siya. Kasunod nito ay ang litrato ng death certificate na pinirmahan ng kanyang inang si Doña Matilda—isang malaking ebidensya ng pamemeke ng kamatayan at insurance fraud.
“Mga kaibigan, pamilya, at bisita…” boses ko ang umalingawngaw sa buong microphone system habang naglalakad ako palapit sa entablado mula sa likuran.
Lumingon si Jericho. Nanlaki ang kanyang mga mata. Ang kulay ng mukha niya ay namuti na parang papel nang makita ako. Si Doña Matilda naman ay halos himatayin sa silya nito, nanginginig habang nakatingin sa akin.
“Salamat sa pagpapakilala sa tunay na pagkatao ng aking ‘namayapang’ asawa,” malamig kong sabi habang nakatayo sa harap nila. “Ngunit sa tingin ko, kulang ang engagement party na ito. Dapat nating isabay ang paghahanda para sa kulungan.”
Hindi na nakapagsalita si Jericho. Ilang sandali lang, bumukas ang mga pinto ng ballroom at pumasok ang mga tauhan ng National Bureau of Investigation (NBI) kasama ang mga pulis. May hawak silang warrant para sa kasong fraud, abandonment, at falsification of public documents.
Sabay silang kinuha ng mga awtoridad—ang asawa kong taksil at ang biyenan kong sakim. Habang iginagalaw si Jericho palayo, nagtama ang mga mata namin sa huling pagkakataon. Walang luha sa mga mata ko ngayon; tanging kapayapaan at hustisya lamang.
Gumuho man ang mundo ko pitong buwan na ang nakalipas, ngayon ay muli ko itong itinayo gamit ang sarili kong mga kamay. At sa pagkakataong ito, ako na ang nagmamay-ari ng aking bukas.