Pumutok ang siren ng mga pulis sa labas ng mansyon, at bago pa man makagalaw si Marco upang tumakas, bumukas ang pinto ng study room at pumasok ang tatlong armadong pulis kasama ang pampublikong imbestigador.
“Marco Ilustre, inaresto ka sa kasong murder para sa pagpatay sa iyong ama at frustrated murder laban sa iyong asawa,” malamig na pahayag ng opisyal habang piningkutan ang kanyang mga kamay.
Nanginig sa galit at takot si Marco. “Ma! Anong ginagawa mo?! Anak mo ako! Kakampi ka ba sa babaeng ‘yan?!” sigaw niya habang isinasaad ang kanyang pagtutol, ngunit hindi man lang kumurap si Donya Elena.
“Wala akong anak na mamamatay-tao at traydor,” sagot ng matanda, habang nakatitig nang diretso sa mga mata ni Marco. “Ang perang pinaghirapan namin ng ama mo ay hindi kailanman mapupunta sa isang tulad mo… at lalong hindi sa babae mong nakita ko sa mall.”
Nang mailabas si Marco ng bahay, napaluhod ako sa sahig. Ang sakit na naramdaman ko ay hindi lang dahil sa kanyang pambabae, kundi sa katotohanang ang lalaking kinasama ko sa iisang bubong ay ang mismong halimaw na dahan-dahang pumapatay sa akin at pumutol sa pangarap kong maging isang ina.
Nilapitan ako ni Donya Elena at inilagay ang kanyang kamay sa aking balikat. “Bumangon ka, iha. Hindi pa rito natatapos ang lahat. Kailangan mong mabuhay at makitang pagbayaran niya ang lahat ng ginawa niya sa atin.”
Lumipas ang mga buwan ng mahabang paglilitis. Lumabas ang lahat ng ebidensya: ang mga poison record, ang mga transaksyon sa bangko, at ang testimonya ng doktor na kasabwat niya. Ang babaeng nakahalikan niya sa mall ay ginamit din ang perang nanakaw ni Marco mula sa sariling kumpanya ng pamilya.
Pataw na habambuhay na pagkabilanggo ang ibinaba ng korte laban kay Marco.
Sa araw ng huling pagdinig, bago siya dalhin sa kulungan, tiningnan ko siya sa huling pagkakataon. Wala na ang dating karisma at yabang sa kanyang mukha—puro na lamang pagsisisi at pagmamakaawa. Ngunit hindi ko na siya binigyan ng kahit isang patak ng luha.
Bagama’t hindi na maibabalik ang mga taong nawala at ang kalusugang nasira, natutunan kong buuin muli ang aking sarili mula sa mga nadurog na piraso. Sa tulong ni Donya Elena, itinuloy ko ang aking buhay at pinamahalaan ang negosyo na dapat ay sisirain ng aking asawa.
Hindi madaling maghilom ang sugat ng pagtataksil, ngunit nalaman ko na ang pinakamatinding paghihiganti ay ang patuloy na mabuhay nang matatag, malaya, at matagumpay—malayo sa halimaw na minsang nagtangkang sumira sa aking pagkatao.