Part 2: BAGONG KASAL KAMI NI ADRIAN NANG IPILIT NIYANG ISAMA ANG KANYANG ASSISTANT SA MALDIVES. AKALA NIYA KASAMA AKO SA ERAPLANO, PERO PAGBABA NIYA, WALA SILANG KAHIHINATNAN!

Nakatayo si Adrian sa gitna ng mamahaling resort room habang hawak ang kanyang telepono.

Inaasahan niyang lalabas ako mula sa banyo ng villa o kaya ay kasunod lang ng bellboy.

Pero walang Clarisse na dumating.

Tiningnan niya ang screen ng kanyang telepono.

Isang text message mula sa bangko ang unang lumabas sa kanyang screen.

“Your supplementary credit card linked to Account Ending 8821 has been deactivated by the primary account holder.”

Naningkit ang mga mata ni Adrian.

Mabilis niyang pinindot ang numero ko para tumawag.

“The number you are calling is currently out of service,” ang boses ng automated operator ang kanyang narinig.

Subalit muling nag-vibrate ang kanyang telepono.

Isang bagong text message mula sa isang hindi rehistradong numero ang dumating.

“Paki-check ang email mo, Adrian. May regalo ako sa inyo ni Bianca.”

Mabilis na binuksan ni Adrian ang kanyang business email.

Doon ay nakita niya ang isang opisyal na kopya ng flight cancellation receipt.

Lumalabas na kanina pa sa Maynila ay kinansela ko na ang aking sariling seat reservation.

Hindi lang iyon.

Nakalagay din sa email ang Notice of Revocation of Power of Attorney.

Ibig sabihin, wala na siyang karapatang humawak sa 45 percent na shares ng aking pamilya sa kanyang kumpanya.

Nanginig ang mga kamay ni Adrian habang binabasa ang bawat linya.

Narinig niya ang pagkatok ni Bianca sa pintuan ng kanyang kuwarto.

“Sir Adrian, bakit ayaw gumana ng credit card ninyo sa front desk para sa deposit ng room ko?” tanong ni Bianca habang pumasok.

Nakalabas na ang mga gamit ni Bianca at nakangiti pa ito nang pumasok.

“Saan ba nagpunta si Clarisse? Bakit hindi man lang siya tumulong sa pag-check-in?” dagdag pa ni Bianca.

Tiningnan siya ni Adrian nang may halong galit at panlulumo.

“Hindi sumakay si Clarisse sa eroplano,” mahinang sabi ni Adrian.

Napatigil si Bianca sa paglalakad.

“Ano? Paanong hindi sumakay? Nakita natin siya sa airport!” gulat na tanong ni Bianca.

“Kinansela niya ang ticket niya habang nasa airport tayo,” sagot ni Adrian.

“At hindi lang iyon, hinarang niya ang lahat ng credit card na ginagamit natin ngayon.”

Biglang nagbago ang mukha ni Bianca.

Mula sa pagiging maamo, lumabas ang pagkairita sa kanyang boses.

“Ano bang problema ng babaeng iyon? Dahil lang ba isinama mo ako para sa trabaho, gagawin na niya ito?” reklamo ni Bianca.

“Hindi ito tungkol sa honeymoon lang, Bianca!” sigaw ni Adrian.

“Ang mga bangko at ang pondo ng kumpanya ay nakapangalan sa pamilya niya!”

Habang nagtatalo ang dalawa sa loob ng resort sa Maldives, nakaupo ako sa loob ng isang board room sa Makati.

Kasama ko ang aking abogado na si Atty. Valderrama at ang dalawang pangunahing investor ng kumpanya ni Adrian.

Inilagay ko sa gitna ng talahanayan ang isang makapal na folder.

Naglalaman ito ng mga certified bank statements, transfer receipts, at mga palitan ng mensahe sa pagitan nina Adrian at Bianca sa nakalipas na 8 buwan.

“Panoorin ninyo ito,” sabi ko sa mga board members.

Binuksan ng abogado ko ang laptop at ipinalabas ang CCTV footage mula sa accounting department ng kumpanya noong nakaraang buwan.

Malinaw na makikita sa video si Bianca na nagpapasok ng mga pekeng invoice gamit ang digital signature ni Adrian.

Ang mga pondo na pinalalabas na pambayad sa mga supplier ay direktang pumupunta sa isang offshore bank account sa pangalan ni Bianca.

“Ayon sa mga dokumentong ito, higit sa 12 million pesos ang naisalin sa account ni Bianca sa nakalipas na 6 na buwan,” pahayag ni Atty. Valderrama.

“At lahat ng ito ay may pahintulot at lagda ni Adrian.”

Napasinghap ang mga investors na nakaupo sa paligid.

“Akala ba namin ay maayos ang pamamalakad ni Adrian sa kumpanya?” tanong ng senior board member na si Mr. Cruz.

“Nagtiwala kami sa kanya dahil nakakabit ang pangalan ng pamilya mo sa negosyo, Clarisse.”

Tumingin ako nang diretso kay Mr. Cruz.

“Naging blind spot ko si Adrian sa loob ng ilang taon,” maahimik ngunit pormal kong sagot.

“Pero bago ako makipag-isang dibdib sa kanya 4 na araw ang nakararaan, nagawa ko nang ihiwalay ang lahat ng aking personal na ari-arian at ang pondo ng aking pamilya.”

“Ang kasal na ginanap ay walang bisa sa ilalim ng ating gawaing prenup agreement kung may patunay ng fraud o pagnanakaw.”

Inilabas ko ang pirmahang prenup contract na nilagdaan ni Adrian 2 linggo bago ang kasal.

Hindi binasa nang maigi ni Adrian ang dokumento dahil sa sobrang kumpiyansa niyang kontrolado niya ako.

May clause sa kontrata na kapag napatunayang may financial dishonesty ang isa sa mga partido, mawawalan ito ng anumang karapatan sa mga ari-arian ng kabila.

At ang buong gusali na ginagamit ng kumpanya ni Adrian ay nakapangalan sa akin.

Samantala, sa Maldives, nagmamadaling pumasok si Adrian sa business center ng resort.

Subalit bago pa man siya makaupo sa harap ng computer, nilapitan siya ng dalawang guwardiya at ng duty manager ng resort.

“Mr. Adrian Santos?” tanong ng manager.

“Yes, ano ‘yon?” inis na sagot ni Adrian.

“Nakatanggap po kami ng abiso mula sa inyong issuing bank sa Pilipinas,” wika ng manager.

“Na-freeze po ang lahat ng account na nakakabit sa inyong pangalan dahil sa isang pendienteng legal injunction.”

“Kailangan ninyong bayaran ang inyong billing para sa room at sa flight upgrade ngayon din gamit ang cash o ibang valid payment method.”

Lalong namutla si Adrian.

“Pano mangyayari ‘yon? Bilyonaryo ang pamilya ng asawa ko!” sigaw ni Adrian.

“Wala po kaming natanggap na garantiya mula sa inyong asawa, Sir,” malamig na tugon ng manager.

“At ayon sa huling advisory ng airline, ang inyong return tickets para bukas ay kinansela na rin.”

Lumingon si Adrian kay Bianca na nakatayo sa likod niya habang hawak ang kanyang branded handbag.

“Bianca, gamitin mo muna ang credit card mo o ‘yong pera sa account mo!” utos ni Adrian.

Nag-alinlangan si Bianca.

“Sir Adrian, personal na pera ko ‘yon. Bakit ko gagamitin pambayad dito?” depensa ni Bianca.

“Ano?!” sigaw ni Adrian. “Ako ang nagbigay sa’yo ng perang ‘yan mula sa mga accounts ng kumpanya!”

Narinig ng ibang mga bisita sa lobby ang sigaw ni Adrian.

Mabilis na umatras si Bianca.

“Hindi ko kasalanan kung nagtiwala ka sa akin, Adrian,” malamig na sabi ni Bianca.

“At huwag mo akong idadamay sa gulo ninyo ng asawa mo.”

Maglalakad na sana si Bianca palabas ng lobby bitbit ang kanyang maleta nang harangin siya ng dalawang lokal na pulis kasama ang airport security personnel.

“Ms. Bianca Reyes?” tanong ng opisyal sa wikang Ingles.

” may hinahawakan kaming warrant para sa imbestigasyon ukol sa cross-border financial fraud mula sa Interpol at Philippine Embassy.”

“Kailangan ninyong sumama sa amin para sa beripikasyon.”

Nalaglag ang hawak na bag ni Bianca.

Nanginig ang kanyang buong katawan habang tinitingnan ang mga pulis.

“Adrian, tulungan mo ako!” sigaw ni Bianca habang hinahawakan ang braso ni Adrian.

Inalis ni Adrian ang kamay ni Bianca sa kanyang braso.

“Wala akong kinalaman diyan!” sigaw ni Adrian habang nagtatakpan ng mukha.

“Ikaw ang gumawa ng mga invoice!”

“Pero ikaw ang pumirma!” sigaw pabalik ni Bianca bago siya binuhat ng mga opisyal palabas ng lobby.

Makalipas ang 2 araw, naglakad si Adrian pabalik sa NAIA Terminal 3 sa Maynila.

Dala lamang niya ang isang maliit na backpack at ang kanyang mga basang dokumento.

Naubos ang kanyang natitirang cash pambayad sa pinakamababang uri ng economy ticket pabalik ng bansa.

Paglabas niya ng arrival area, walang sundo na naghihintay para sa kanya.

Walang luxury car.

Walang driver.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *