Pumasok ako sa loob ng aking kotse upang payapain ang aking sarili.
May 3 tao na dapat magbayad sa lahat ng humiliation na ginawa nila sa akin ngayon.
Dinala ko ang aking mga daliri sa screen ng telepono at tinawagan si Attorney Gabriel, ang aming pamilyang abogado sa loob ng 10 taon.
“Good evening, Maya. May problema ba sa Davao deal?” tanong ni Atty. Gabriel sa kabilang linya.
“Atty. Gabriel, kailangan ko ang buong legal team at ang 10 security personnel sa mansyon sa Ayala Alabang ngayon din,” utos ko sa seryosong boses.
“Dalhin mo ang orihinal na Title of Property, ang Deed of Absolute Sale sa pangalan ng aking holding company, at ang Certificate of Full Payment na may tatak noong 2024.”
Nagulat ang abogado sa kabilang linya.
“Nasunod ba ang plano mo, Maya? Sinubukan ba nilang angkinin ang ari-arian?”
“Ginawa nila ang higit pa roon, Attorney. Kinandado nila ako sa labas at pinatira ang kabit ng asawa ko. May 30 minuto ka para makarating dito.”
“Papunta na kami agad kasama ang lokal na kapulisan para sa immediate turnover,” sagot ni Atty. Gabriel.
Habang naghihintay sa loob ng kotse, inalala ko kung paano ko binili ang 3-story mansion na ito noong 2024.
Nagkakahalaga ito ng 85 million pesos.
Binayaran ko ito nang cash gamit ang kita ng aking real estate enterprise.
Dahil ayaw kong ma-intimidate si Justin sa aking tagumpay, gumawa ako ng Special Power of Attorney para sa 1 property management unit.
Pinaniwala ko si Justin na ang 50,000 pesos na ibinibigay niya buwan-buwan ay “hulog” sa bangko.
Ang hindi niya alam, ang 50,000 pesos na ‘yon ay pumupunta lamang sa 1 hiwalay na savings account para sa kanyang sariling pondo na hindi ko kailanman ginagalaw.
Ang buong mansyon ay 100 percent na nakapangalan sa aking personal corporation, kung saan ako ang 100 percent shareholder.
Pagkaraan ng 25 minuto, 3 itim na SUV at 1 patrol car ng barangay at pulisya ang huminto sa harap ng gate.
Bumaba si Atty. Gabriel kasama ang 2 pulis at 6 na uniformed security guards.
Bumaba rin ako sa aking kotse.
“Attorney, handa na ba ang lahat ng dokumento?” tanong ko.
“Kumpleto, Maya. Hawak ko ang Land Registration Authority certified true copy. Ang bahay na ito ay nakarehistro sa M.V. Land Holdings Inc., na ganap mong pagmamay-ari. Si Justin ay walang kahit 1 percent na share o legal interest dito,” paliwanag ni Atty. Gabriel habang inilalabas ang mga kulay asul na folder.
Lumapit ang 2 security guards sa gate.
Gamit ang 1 heavy-duty bolt cutter, ginupit nila ang bakal na chain na inilagay ni Donya Rebecca sa loob lamang ng 10 segundo.
Bumagsak ang rantay sa semento nang may malakas na kalansing.
Pumasok kami sa malawak na courtyard papunta sa grand entrance ng mansyon.
Narinig ng mga nasa loob ang ingay kaya mabilis na bumukas ang pinto.
Lumabas si Donya Rebecca, galit na galit habang nakaturo ang daliri sa akin.
“Anong kalokohan ito?! Trespassing kayo! Justin, tawagin mo ang mga pulis! Pinatid ng babaeng ito ang gate natin!” sigaw ng matanda.
Lumabas din si Justin kasama si Clarisse, parehong gulat sa dami ng taong nasa labas.
“Maya! Ano ‘tong ginagawa mo?! Bakit may kasama kang mga pulis at guards? Sinisira mo ba ang buhay natin?” galit na sigaw ni Justin.
Lumapit si Police Captain Santos kay Justin.
“Magandang gabi po. Nandito kami para magpatupad ng lawful order at i-assist ang tunay na may-ari ng ari-ariang ito sa pagbawi ng kanyang property.”
Tumawa si Donya Rebecca nang napakalakas.
“Tunay na may-ari? Baka nagkakamali kayo! Ang anak kong si Justin ang bumili ng mansyong ito! Nagbabayad siya ng 50,000 pesos buwan-buwan sa bangko!”
Lumapit si Atty. Gabriel at iniladlad ang malaking folder sa harap ni Justin at Donya Rebecca.
“Mrs. Rebecca at Mr. Justin, ako si Atty. Gabriel Reyes. Ito ang Certified True Copy ng Title under TCT No. 9948271. Ang may-ari ng buong 1,200 square meter lot at 3-story mansion na ito ay ang M.V. Land Holdings Incorporated,” malinaw na pahayag ng abogado.
“At ano naman ang kinalaman ng M.V. Land Holdings sa babaeng baog na ‘yan?!” hirit ni Donya Rebecca.
Ibinukas ni Atty. Gabriel ang ikalawang pahina ng corporate registration mula sa Securities and Exchange Commission.
“Ang M.V. Land Holdings Inc. ay 100 percent na pagmamay-ari ni Ms. Maya Velasco. Siya ang Sole Director at Chairman. Walang anumang pangalan na Justin Corporation o Justin Dela Cruz sa mga papel na ito.”
Nanlaki ang mga mata ni Justin.
Nawalan ng kulay ang mukha ni Donya Rebecca.
Nabitawan ni Clarisse ang hawak niyang designer bag na pagmamay-ari ko rin.
“Ano… anong ibig sabihin nito?” nauutal na tanong ni Justin.
“Maya… sinabi mo sa akin na hinulugan natin ‘to sa bangko? Sinabi mo na 15 million lang ang halaga nito at tulungan kitang magbayad!”
Tumingin ako nang diretso sa mata ni Justin.
“Nagsinungaling ako, Justin. Dahil gusto kong makita kung mamahalin mo ako nang dahil sa kung sino ako, at hindi dahil sa pera ko. Ngunit mali ako.”
“Ang 50,000 pesos na ibinibigay mo buwan-buwan? Hindi ‘yon pambayad sa bahay na ‘to. Ang mansyong ito ay nabayaran ko na ng 85 million pesos cash bago pa man tayo ikasal.”
“85 million?!” sigaw ni Donya Rebecca, tila maiinsulto sa gulat.
“Hindi… hindi maaari! Isang simpleng clerk lang ang pamilya mo!”
“Ako ang Founder at CEO ng Velasco Prime Properties, Donya Rebecca,” malamig kong sagot.
“May 12 real estate projects ako sa buong Luzon at Visayas. Ang perang ibinibigay ng anak niyo na 50,000 buwan-buwan ay nakatabi sa 1 bank account under his name. Walang bawas kahit 1 piso, dahil hindi ko kailangan ang pera niya!”
Napahawak si Justin sa kanyang ulo.
Nanginginig ang kanyang mga tuhod habang nakatingin sa akin.
“Maya… pumatol ako kay Clarisse dahil… dahil akala ko hindi mo ako nirerespeto bilang lalaki at provider sa bahay na ‘to! Bakit hindi mo sinabi sa akin?!”
“Dahil sa unang pagkakataon na nagkaharap kami ng ina mo, ang tanong niya agad ay kung magkano ang maipamamana ko sa iyo!” sagot ko.
“At ikaw, Justin, pinabayaan mo ang ina mo na tratuhin akong katulong sa loob ng 2 taon. Pinagtiisan ko ang lahat ng pang-a-api niyo dahil akala ko may natitira pang pagmamahal sa ‘yo. Pero ngayong gabi, pinalitan niyo ang lock at pinatira mo ang kabit mo sa kama ko!”
Napatingin si Clarisse kay Justin.
“Justin! Akala ko ba sa ‘yo ang mansyong ito?! Sinabi mo sa akin na magiging haciendera ako kapag naipanganak ko ang anak mo!” galit na sigaw ni Clarisse.
“Manahimik ka, Clarisse!” sigaw ni Donya Rebecca, ngunit nanginginig na rin ang kanyang boses habang humaharap sa akin.
“Maya… anak… pag-usapan natin ‘to. Pamilya tayo! Nagkamali lang ang anak ko! Nagdilim lang ang paningin namin dahil gusto lang namin ng apo!”
Lumapit si Donya Rebecca para hawakan ang kamay ko, ngunit itinaas ko ang aking kamay upang pigilan siya.
“Huwag mo akong hawakan, Donya Rebecca. Kahapon lang, tinawag mo akong baog at basurang walang silbi. Ngayon, tinatawag mo akong anak?”
