{"id":191,"date":"2026-09-01T05:25:58","date_gmt":"2026-09-01T05:25:58","guid":{"rendered":"https:\/\/storyph168.online\/?p=191"},"modified":"2026-09-01T05:25:58","modified_gmt":"2026-09-01T05:25:58","slug":"hahawakan-ka-sa-leeg-ang-lihim-ni-biyenan-sa-likod-ng-halik-ng-asawa-ko","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/storyph168.online\/?p=191","title":{"rendered":"Hahawakan Ka sa Leeg: Ang Lihim ni Biyenan sa Likod ng Halik ng Asawa Ko"},"content":{"rendered":"
\n
Eto ang ikalawa at huling bahagi ng kwento:<\/div>\n
Hindi ako makapaniwala. Ang lalaking pinagkakatiwalaan ko nang buong buhay ko\u2014ang lalaking yumakap sa akin noong wala akong maalala\u2014ang siya palang pumutol sa buhay ng mga magulang ko. Umagos ang luha sa aking mga pisngi, ngunit kasabay nito ay ang pagpatay ng anumang awa na natitira sa aking puso.<\/div>\n
“Anong gagawin natin, Mama?” tanong ko habang pinapahid ang aking mga luha.<\/div>\n
Tumingin sa akin si Mama Celia. “Matagal kong itinago ang katotohanang ito dahil wala akong sapat na ebidensya para maipakulong siya nang hindi nadadamay ang pamilya. Pero ngayong alam ko na ang tunay niyang kulay at kung paano ka niya tratuhin… hindi ko na hahayaang may masaktan pa siyang iba. Ngayong gabi, wawakasan natin ito.”<\/div>\n
Makalipas ang dalawang oras, narinig namin ang pagbukas ng pinto sa ibaba. Dumating na si Mark, may amoy alak, at nakangiti pa nang pumasok sa opisina ni Mama Celia.<\/div>\n
“Ma? Leah? Bakit gising pa kayo\u2014”<\/div>\n
Natigilan si Mark nang makita ang mga dokumentong nakakalat sa mesa, pati na ang malamig kong titig sa kanya.<\/div>\n
“Ano ‘to?” nanginginig niyang tanong, habang unti-unting namumutla ang kanyang mukha.<\/div>\n
“Alam ko na ang lahat, Mark,” sabi ko sa mahinahong boses na puno ng poot. “Ang aksidente. Ang mga magulang ko. At ang babae mo sa mall.”<\/div>\n
Nanlaki ang mga mata ni Mark. Agad siyang lumapit sa akin at humawak sa aking mga balikat. “Leah, makinig ka! Niloloko ka lang ni Mama! Hindi ko ginawa ‘yon! Mahal kita\u2014”<\/div>\n
PAKLAK!<\/i><\/div>\n
Isang malakas na sampal ang iginawad ni Mama Celia sa mukha ng sarili niyang anak.<\/div>\n
“Tumahimik ka, Mark!” sigaw ni Mama Celia. “Napanood ko ang mga footage mula sa dashcam ng kotse mo noong gabing iyon. Narinig ko ang boses mo! Huwag mo nang itanggi ang kasalanan mo!”<\/div>\n
Hindi na nakapagsalita si Mark. Lumabas ang tunay niyang kulay\u2014tumawa siya nang malakas, isang tawang puno ng karahasan at kawalan ng hiya.<\/div>\n
“Oo! Ako ang gumawa!” sigaw ni Mark habang nanlilisik ang mga mata. “Ginawa ko ‘yon para sa pera! At anong gagawin ninyo? Papakulong nyo ‘ko? Walang makakapigil sa akin!”<\/div>\n
Mabilis na bumunot si Mark ng isang kutsilyo mula sa kanyang jacket at dinaluhong ako. Ngunit bago pa siya makalapit, tumunog ang malakas na wang-wang ng mga pulis sa labas ng mansyon.<\/div>\n
Bumukas ang pinto ng opisina at pumasok ang mga awtoridad na matagal nang tinawagan ni Mama Celia bago pa makauwi si Mark. Pinalibutan siya ng mga pulis at pinadapa sa sahig habang pinapatingnan ang mga posas sa kanyang mga kamay.<\/div>\n
habang kinakaladkad si Mark palabas, lumapit sa akin si Mama Celia at niyakap ako nang mahigpit.<\/div>\n
“Nagtapos na ang bangungot mo, Leah,” bulong niya.<\/div>\n
Nakatayo ako sa gitna ng silid, nakatitig sa mga larawan ng aking mga magulang. Bagamat durog na durog ang aking puso sa natuklasang katotohanan, naramdaman ko ang unang tiyempo ng kaginhawaan. Ang gabing iyon na pumutol sa aking pagkatao ang siya ring naging simula ng aking pagbangon.<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Eto ang ikalawa at huling bahagi ng kwento: Hindi ako makapaniwala. Ang lalaking pinagkakatiwalaan ko nang buong buhay ko\u2014ang lalaking yumakap sa akin noong wala akong maalala\u2014ang siya palang pumutol… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":192,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-191","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/191","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=191"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/191\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":193,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/191\/revisions\/193"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/192"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=191"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=191"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=191"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}