{"id":1422,"date":"2026-10-30T05:07:32","date_gmt":"2026-10-30T05:07:32","guid":{"rendered":"https:\/\/storyph168.online\/?p=1422"},"modified":"2026-10-30T05:07:32","modified_gmt":"2026-10-30T05:07:32","slug":"part-2-sa-araw-ng-anniversary-namin-pinili-ng-asawa-ko","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/storyph168.online\/?p=1422","title":{"rendered":"Part 2: Sa Araw ng Anniversary Namin, Pinili ng Asawa Ko"},"content":{"rendered":"
Sa Araw ng Anniversary Namin, Pinili ng Asawa Ko ang Babaeng Kaibigan Niyang 20 Taon Na Niyang Kilala\u2014Ngumiti Lang Ako at Sinabing, \u201cSige, Puntahan Mo Siya.\u201d Hindi Niya Alam, Pag-uwi Niya, Tapos Na ang Kasal Namin\r\nSa mismong gabi bago ang second wedding anniversary namin, pinili ng asawa ko ang ibang babae.\r\n\r\nHindi niya kabit.<\/pre>\n
Hindi niya ex.<\/p>\n
Mas masakit.<\/p>\n
Dahil dalawampung taon na niyang tinatawag na \u201ckaibigan lang\u201d ang babaeng iyon\u2014at sa tuwing may kailangang umurong, ako pala ang inaasahan niyang kusang mawawala sa daan.<\/p>\n
Ako si Andrea Villanueva, twenty-nine, isang interior architect sa Makati.<\/p>\n
Anim na taon ko nang mahal si Marco Villanueva.<\/p>\n
Dalawang taon ko na siyang asawa.<\/p>\n
At sa loob ng halos buong panahong iyon, ipinagmamalaki kong hindi ako iyong tipo ng babaeng nagseselos sa female best friend ng asawa niya.<\/p>\n
Si Camille \u201cMika\u201d Santos ay kaibigan ni Marco mula high school.<\/p>\n
Halos twenty years na sila.<\/p>\n
Magkasama sa bike trips.<\/p>\n
Magkasama sa camping.<\/p>\n
Magkasama sa birthdays.<\/p>\n
Magkasama sa halos lahat ng mahahalagang alaala bago ako dumating.<\/p>\n
At okay lang sa akin iyon.<\/p>\n
Hanggang isang hapunan.<\/p>\n
Katatapos lang ng libing ng tatay ng isa naming kaibigan kaya napunta ang usapan sa kamatayan, cremation, at funeral arrangements.<\/p>\n
Naka-dalawang wine na si Mika nang bigla niya akong tingnan.<\/p>\n
\u201cAndrea, kapag namatay ka, cremation ba gusto mo o burial?\u201d<\/p>\n
Napatigil ang kamay ko sa chopsticks.<\/p>\n
Tumawa siya.<\/p>\n
Pagkatapos ay itinuro si Marco.<\/p>\n
\u201cKasi matagal nang bilin nito sa akin na ako raw ang mag-aasikaso ng funeral niya. Kaya pag-usapan n\u2019yo na ngayon pa lang. Baka maging busy ako kapag sabay kayong nawala.\u201d<\/p>\n
Nagtawanan ang mesa.<\/p>\n
Sinipa ni Marco ang upuan niya.<\/p>\n
\u201cLasing ka na.\u201d<\/p>\n
\u201cHoy, ikaw kaya nagsulat no\u2019n!\u201d<\/p>\n
Tumawa lalo si Mika.<\/p>\n
\u201cThirteen years ago. Kung sino raw maunang mamatay, iyong isa ang bahala sa funeral.\u201d<\/p>\n
Sa kotse pauwi, tinanong ko si Marco.<\/p>\n
\u201cTotoo?\u201d<\/p>\n
Ngumiti siya.<\/p>\n
Hinawakan ang ilong ko.<\/p>\n
\u201cEighteen kami no\u2019n. Kalokohan lang.\u201d<\/p>\n
Dapat doon natapos.<\/p>\n
Pero nang gabing iyon, habang natutulog siya, umilaw ang tablet niya.<\/p>\n
May notification mula sa shared note nila ni Mika.<\/p>\n
Ang title:<\/p>\n
\u201cKapag matanda na tayo, huwag kang maunang mawala.\u201d<\/p>\n
Na-edit iyon mismong araw na iyon.<\/p>\n
Binuksan ko.<\/p>\n
Mika:<\/p>\n
Hindi naman siguro magagalit si Andrea?<\/p>\n
Marco:<\/p>\n
Hindi. Alam niyang mahalaga ka sa akin.<\/p>\n
Mika:<\/p>\n
Paano kung magalit talaga?<\/p>\n
Pitong minuto bago sumagot si Marco.<\/p>\n
Pagkatapos:<\/p>\n
Asawa ko siya. Siya dapat ang mas nakakaintindi sa akin.<\/p>\n
Hindi ako umiyak.<\/p>\n
Hindi rin ako nagalit.<\/p>\n
Tinitigan ko lang ang lalaking natutulog sa tabi ko.<\/p>\n
Doon ko unang naramdaman na baka mali ang pagkakaintindi ko sa pagiging asawa.<\/p>\n
Akala ko ibig sabihin noon, ako ang partner niya.<\/p>\n
Hindi pala.<\/p>\n
Sa mundo ni Marco, ibig sabihin ng pagiging asawa ay:<\/p>\n
Ako ang taong dapat laging umintindi.<\/p>\n
Kinabukasan, sinubukan kong kumbinsihin ang sarili kong maliit na bagay lang iyon.<\/p>\n
Tinanong ko siya habang nagbe-breakfast kami.<\/p>\n
\u201cKapag matanda na tayo, saan mo gustong tumira?\u201d<\/p>\n
Ngumiti siya.<\/p>\n
\u201cKung saan mo gusto.\u201d<\/p>\n
\u201cTalaga?\u201d<\/p>\n
\u201cOf course. Ikaw ang asawa ko.\u201d<\/p>\n
At saka tumunog ang phone niya.<\/p>\n
Voice message mula kay Mika.<\/p>\n
\u201cMarco, tiningnan ko iyong Tagaytay na gusto ni Andrea. Hindi siguro kakayanin ng tuhod ko kapag matanda na tayo. Mas mainit sa Batangas. Check mo.\u201d<\/p>\n
Agad binuksan ni Marco ang mapa.<\/p>\n
\u201cPwede rin dito. Hindi naman malayo.\u201d<\/p>\n
Dahan-dahan kong ibinaba ang tasa ko.<\/p>\n
\u201cBakit kasama ang tuhod ni Mika sa desisyon kung saan tayo tatanda?\u201d<\/p>\n
Napatingin siya sa akin na parang ako pa ang weird.<\/p>\n
\u201cPara malapit tayo sa isa\u2019t isa. Matanda na tayo no\u2019n. Mas okay kung magkakaibigan magkakalapit.\u201d<\/p>\n
\u201cPero future nating dalawa iyon.\u201d<\/p>\n
Tumawa siya.<\/p>\n
Pinisil ang pisngi ko.<\/p>\n
\u201cTwenty-nine ka na, nagseselos ka pa rin kay Mika?\u201d<\/p>\n
Hindi ako nagseselos.<\/p>\n
Gusto ko lang malaman kung bakit sa bawat future na iniimagine naming mag-asawa\u2026<\/p>\n
may reserved seat na agad para sa kanya.<\/p>\n
Ilang araw pagkatapos, pupunta sana kami para pirmahan ang bahay na bibilhin namin sa Santa Rosa, Laguna.<\/p>\n
Four bedrooms.<\/p>\n
Months naming pinagplanuhan.<\/p>\n
Alam ni Marco na madalas akong gumagawa ng architectural drawings sa bahay kaya ipinangako niya sa akin ang pinakamaliwanag na south-facing room.<\/p>\n
Pinadagdagan pa niya mismo ang outlets.<\/p>\n
Pinagawa niyang mas malapad ang desk sa tabi ng bintana.<\/p>\n
Sabi niya noon:<\/p>\n
\u201cPara hindi sumakit likod mo kapag matagal kang nagtatrabaho.\u201d<\/p>\n
Akala ko iyon ang bahay namin.<\/p>\n
Pagdating sa showroom, ngumiti ang sales consultant.<\/p>\n
\u201cSir Marco, Ma\u2019am Andrea, hindi po kasama ngayon si Ma\u2019am Mika?\u201d<\/p>\n
Napatigil ako.<\/p>\n
Namutla ang consultant.<\/p>\n
Doon ko nalaman na dalawang beses nang pumunta si Mika kasama ang asawa ko.<\/p>\n
Hindi ko pinansin.<\/p>\n
Hanggang inilatag nila ang revised floor plan.<\/p>\n
At sa kwartong ipinangako sa akin, may sulat-kamay:<\/p>\n
MIKA\u2019S ROOM<\/p>\n
Sa ilalim:<\/p>\n
Equipment cabinet \u2014 west wall.<\/p>\n
Para akong binuhusan ng malamig na tubig.<\/p>\n
\u201cAno ito?\u201d<\/p>\n
Bago makasagot si Marco, may boses mula sa likod.<\/p>\n
\u201cAko nagpalagay.\u201d<\/p>\n
Si Mika.<\/p>\n
Pumasok siyang may dalawang malaking kahon.<\/p>\n
Camping gear.<\/p>\n
\u201cDito ko na lang iiwan. Para hindi bitbit nang bitbit.\u201d<\/p>\n
Tinitigan ko siya.<\/p>\n
\u201cStudio ko ang kwartong iyan.\u201d<\/p>\n
Saglit siyang natigilan.<\/p>\n
Pero bago pa siya makapagsalita\u2014<\/p>\n
si Marco ang sumagot.<\/p>\n
\u201cPwede naman sa north room ang studio mo.\u201d<\/p>\n
Napatingin ako sa asawa ko.<\/p>\n
\u201cPero ipinangako mo sa akin ito.\u201d<\/p>\n
\u201cIsang room lang naman, Andrea.\u201d<\/p>\n
\u201cBakit ako ang lilipat?\u201d<\/p>\n
Tumahimik ang showroom.<\/p>\n
Tinapik ni Mika ang tuhod niya.<\/p>\n
\u201cSumasakit kasi tuhod ko kapag malamig. Sabi ni Marco, mas mainit dito. Tsaka kung gabihin ako o malasing, minsan dito na lang ako matutulog.\u201d<\/p>\n
Tiningnan ko ang floor plan.<\/p>\n
Pagkatapos siya.<\/p>\n
\u201cKung minsan ka lang matutulog dito\u2026\u201d<\/p>\n
\u201cBakit nakapangalan sa iyo ang kwarto?\u201d<\/p>\n
Biglang kumuha si Mika ng pen.<\/p>\n
\u201cSige. Burahin natin.\u201d<\/p>\n
Kinross-out niya ang pangalan niya.<\/p>\n
Tapos ngumiti.<\/p>\n
\u201cOkay na? Hotel na lang ako kapag bumisita. Ayaw kong makipag-agawan sa asawa.\u201d<\/p>\n
Napatingin si Marco sa kanya.<\/p>\n
Sumimangot.<\/p>\n
Parang siya pa ang nasaktan para rito.<\/p>\n
Sa sasakyan pauwi, sumabog siya.<\/p>\n
\u201cBinura na nga niya sa harap mo! Ano pa bang gusto mo?\u201d<\/p>\n
Tinanggal ko ang seatbelt.<\/p>\n
\u201cBakit parang may ibinalik siyang pag-aari ko?\u201d<\/p>\n
\u201cAno?\u201d<\/p>\n
\u201cMarco, studio ko iyon mula simula.\u201d<\/p>\n
\u201cIsang kwarto lang naman kasi!\u201d<\/p>\n
Tahimik.<\/p>\n
Pareho naming narinig ang sinabi niya.<\/p>\n
Isang kwarto lang.<\/p>\n
Parang lahat ng bagay na kinukuha sa akin ay maliit kapag isa-isa.<\/p>\n
Isang room.<\/p>\n
Isang trip.<\/p>\n
Isang desisyon.<\/p>\n
Isang pangako.<\/p>\n
Isang gabi.<\/p>\n
Isang compromise.<\/p>\n
Hanggang isang araw, napansin kong halos wala nang natitira sa akin.<\/p>\n
Kinagabihan, tumawag ang developer para kumpirmahin ang signing.<\/p>\n
Sinabi ko:<\/p>\n
\u201cCancel na po.\u201d<\/p>\n
Makalipas ang ilang minuto, pumasok si Marco sa study.<\/p>\n
\u201cKinansela mo?\u201d<\/p>\n
\u201cOo.\u201d<\/p>\n
\u201cBahay natin iyon.\u201d<\/p>\n
Tumingin ako sa kanya.<\/p>\n
\u201cHindi.\u201d<\/p>\n
\u201cBahay iyon kung saan kahit sariling kwarto ko, kailangan ko pang hintaying umatras ang ibang babae.\u201d<\/p>\n
Hindi siya sumagot.<\/p>\n
Kinabukasan, bisperas ng second anniversary namin, maaga siyang umuwi.<\/p>\n
May cake.<\/p>\n
Niyakap niya ako mula sa likod.<\/p>\n
\u201cTomorrow, no work.\u201d<\/p>\n
Napangiti ako nang kaunti.<\/p>\n
\u201cPromise?\u201d<\/p>\n
\u201cPromise. Kahit masunog pa negosyo ko, hindi ako aalis.\u201d<\/p>\n
Last anniversary kasi, mag-isa akong naghintay sa restaurant hanggang 10 p.m. dahil may emergency sa business niya.<\/p>\n
Kaya nag-book ako ng overnight trip sa Tagaytay.<\/p>\n
Doon kami unang nag-date.<\/p>\n
Habang nag-iimpake ako, nag-vibrate ang phone ko.<\/p>\n
Post ni Mika.<\/p>\n
Lumang picture nila ni Marco noong eighteen sila.<\/p>\n
Parehong putik-putik.<\/p>\n
Nakasakay sa mountain bikes.<\/p>\n
Caption:<\/p>\n
Twenty years. Same place. Same date. Kung sino ang hindi sumipot, duwag.<\/p>\n
May nag-comment:<\/p>\n
Aatras ka ba ngayong married ka na, Marco?<\/p>\n
Katabi ko si Marco.<\/p>\n
Nakita kong nag-type siya.<\/p>\n
At pagkatapos\u2014<\/p>\n
Hindi ako umaatras sa pangako. Kita tayo bukas.<\/p>\n
Parang tumigil ang paligid.<\/p>\n
\u201cMarco.\u201d<\/p>\n
Napalingon siya.<\/p>\n
\u201cAnniversary natin bukas.\u201d<\/p>\n
\u201cTwo hours lang, Andrea.\u201d<\/p>\n
\u201cTapos?\u201d<\/p>\n
\u201cTradition namin ito bago pa kita makilala.\u201d<\/p>\n
\u201cTapos ang pangako mo sa akin?\u201d<\/p>\n
Napabuntong-hininga siya.<\/p>\n
\u201cBakit ba kailangan laging gawing issue si Mika?\u201d<\/p>\n
Hindi ako nagsalita.<\/p>\n
\u201cKaibigan ko siya twenty years. Hindi naman siguro ako kailangan mamili sa inyong dalawa?\u201d<\/p>\n
Doon ako natawa.<\/p>\n
Hindi masaya.<\/p>\n
Hindi galit.<\/p>\n
Pagod.<\/p>\n
Dahil sa wakas, naintindihan ko.<\/p>\n
Hindi niya kailanman naisip na kailangan niya akong piliin.<\/p>\n
Dahil sanay siyang ako mismo ang gumagawa ng paraan para hindi siya kailangang mamili.<\/p>\n
Isinara ko ang maleta.<\/p>\n
\u201cSige.\u201d<\/p>\n
Huminga siya nang maluwag.<\/p>\n
Akala niya nanalo siya.<\/p>\n
\u201cThank you, Andrea. Alam kong maiintindihan mo.\u201d<\/p>\n
Ngumiti ako.<\/p>\n
\u201cOo.\u201d<\/p>\n
\u201cPuntahan mo siya bukas.\u201d<\/p>\n
Napakunot ang noo niya.<\/p>\n
\u201cAt Marco?\u201d<\/p>\n
\u201cAno?\u201d<\/p>\n
Tiningnan ko siya diretso sa mata.<\/p>\n
\u201cEnjoy your twenty-year tradition.\u201d<\/p>\n
\u201cDahil pag-uwi mo bukas\u2026\u201d<\/p>\n
Huminto ako.<\/p>\n
\u201c\u2026hindi mo na kailangang mamili sa amin.\u201d<\/p>\n
\u201cWala na ako.\u201d<\/p>\n
PARTE2<\/p>\n
Hindi gumalaw si Marco.<\/p>\n
Para bang hindi niya agad naintindihan ang sinabi ko.<\/p>\n
\u201cAno\u2019ng ibig mong sabihin na wala ka?\u201d<\/p>\n
Binuksan ko ulit ang maleta.<\/p>\n
Inalis ko ang shirts niya.<\/p>\n
Inalis ko ang jeans niya.<\/p>\n
Inalis ko ang toiletries na inihanda ko para sa trip naming dalawa.<\/p>\n
Isa-isa ko iyong ibinalik sa cabinet.<\/p>\n
\u201cAkin lang pala ang booking.\u201d<\/p>\n
Hinawakan niya ang braso ko.<\/p>\n
\u201cAndrea, huwag tayong magdesisyon habang galit ka.\u201d<\/p>\n
Dahan-dahan kong inalis ang kamay niya.<\/p>\n
\u201cHindi ako galit.\u201d<\/p>\n
At iyon ang pinakanakakatakot na parte.<\/p>\n
Wala na akong lakas para magalit.<\/p>\n
\u201cTwo hours lang naman ako pupunta bukas.\u201d<\/p>\n
Hindi ako sumagot.<\/p>\n
\u201cBabalik ako agad. Tayo pa rin ang buong araw.\u201d<\/p>\n
\u201cMarco.\u201d<\/p>\n
\u201cAno?\u201d<\/p>\n
\u201cHindi iyong dalawang oras bukas ang dahilan.\u201d<\/p>\n
Napakunot ang noo niya.<\/p>\n
\u201cThen ano?\u201d<\/p>\n
\u201cLahat.\u201d<\/p>\n
Tahimik siya.<\/p>\n
\u201cLahat ng beses na may gusto si Mika at may gusto ako.\u201d<\/p>\n
\u201cLahat ng beses na automatic mong naisip na ako ang kayang mag-adjust.\u201d<\/p>\n
\u201cLahat ng beses na sinabi mong asawa mo ako kaya dapat mas understanding ako.\u201d<\/p>\n
Huminga ako nang malalim.<\/p>\n
\u201cHindi mo ba napansin?\u201d<\/p>\n
\u201cKapag may kailangang mawalan, ako.\u201d<\/p>\n
\u201cKapag may kailangang maghintay, ako.\u201d<\/p>\n
\u201cKapag may kailangang lumipat ng kwarto, ako.\u201d<\/p>\n
\u201cKapag may kailangang baguhin ang plano, ako.\u201d<\/p>\n
\u201cKapag may kailangang lunukin ang sakit\u2026\u201d<\/p>\n
\u201cako.\u201d<\/p>\n
Namutla siya.<\/p>\n
\u201cHinding-hindi kita sinadya na saktan.\u201d<\/p>\n
\u201cAlam ko.\u201d<\/p>\n
Napatingin siya sa akin.<\/p>\n
At parang mas nasaktan siya sa sagot ko.<\/p>\n
\u201cMas malala nga yata iyon.\u201d<\/p>\n
\u201cDahil hindi mo man lang napansin.\u201d<\/p>\n
Kinabukasan, alas-siyete ng umaga, nagising akong walang katabi.<\/p>\n
Umalis siya.<\/p>\n
Pumunta siya kay Mika.<\/p>\n
Kahit matapos ang lahat ng sinabi ko.<\/p>\n
Kahit matapos kong sabihin na posibleng wala na siyang asawa pagbalik.<\/p>\n
Pumunta pa rin siya.<\/p>\n
May sagot na ako.<\/p>\n
Tahimik kong inalis ang wedding ring ko.<\/p>\n
Inilagay ko sa ibabaw ng anniversary cake.<\/p>\n
At umalis ako papuntang Tagaytay.<\/p>\n
Mag-isa.<\/p>\n
Umupo ako sa caf\u00e9 kung saan kami unang nag-date anim na taon na ang nakalipas.<\/p>\n
Doon unang sinabi ni Marco:<\/p>\n
\u201cKapag may problema tayo, pipiliin kitang kausapin kaysa tumakbo.\u201d<\/p>\n
Napangiti ako sa alaala.<\/p>\n
Minsan pala, hindi pagsisinungaling ang mga pangako.<\/p>\n
Totoo sila noong sandaling sinabi.<\/p>\n
Nagbabago lang ang halaga kapag dumating na ang araw na kailangan silang tuparin.<\/p>\n
Bandang 11:40 a.m., sunod-sunod na tumawag si Marco.<\/p>\n
Hindi ko sinagot.<\/p>\n
11:46.<\/p>\n
Nasaan ka?<\/p>\n
11:51.<\/p>\n
Andrea, umuwi ka.<\/p>\n
12:03.<\/p>\n
Hindi ako nagtagal.<\/p>\n
12:09.<\/p>\n
Pauwi na ako.<\/p>\n
12:17.<\/p>\n
Please answer me.<\/p>\n
Pinatay ko ang phone.<\/p>\n
Kinabukasan ako bumalik sa condo.<\/p>\n
Nandoon siya sa sala.<\/p>\n
Naka-istess na damit.<\/p>\n
Pula ang mata.<\/p>\n
Nasa gitna ng mesa ang wedding ring.<\/p>\n
Nang makita niya ako, tumayo siya.<\/p>\n
\u201cTalaga bang itatapon mo ang anim na taon dahil sa isang bike ride?\u201d<\/p>\n
Ibinaba ko ang bag ko.<\/p>\n
\u201cHuwag mong gawing maliit para mas madali mong ipagtanggol.\u201d<\/p>\n
\u201cThen tell me!\u201d<\/p>\n
Lumakas ang boses niya.<\/p>\n
\u201cAno ba talaga ang kasalanan ko?\u201d<\/p>\n
Kinuha ko ang tablet.<\/p>\n
Binuksan ko ang shared note nila ni Mika.<\/p>\n
Hindi iyong promise noong eighteen sila.<\/p>\n
Hindi iyon ang mahalaga.<\/p>\n
Pinakita ko ang message tatlong araw matapos kaming ikasal.<\/p>\n
Mika:<\/p>\n
Kahit sino ang mapangasawa natin, walang partner ang pwedeng pumilit na lumayo tayo sa isa\u2019t isa. Deal pa rin?<\/p>\n
Marco:<\/p>\n
Deal.<\/p>\n
Hindi siya makahinga nang maayos.<\/p>\n
\u201cTingnan mo ang date.\u201d<\/p>\n
Tiningnan niya.<\/p>\n
\u201cThree days after our wedding.\u201d<\/p>\n
\u201cAndrea\u2014\u201d<\/p>\n
\u201cTatlong araw pa lang akong asawa mo.\u201d<\/p>\n
\u201cPero nakapagdesisyon ka na kung ano ang hindi ko pwedeng hingin.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi gano\u2019n iyon.\u201d<\/p>\n
\u201cThen explain.\u201d<\/p>\n
Tahimik.<\/p>\n
\u201cHinihingi ba kitang layuan siya?\u201d<\/p>\n
\u201cHindi.\u201d<\/p>\n
\u201cHinihingi ba kitang huwag siyang kausapin?\u201d<\/p>\n
\u201cHindi.\u201d<\/p>\n
\u201cHinihingi ba kitang pumili sa bawat pagkakataon?\u201d<\/p>\n
Umiling siya.<\/p>\n
\u201cThen bakit sa tuwing nagsasabi akong nasasaktan ako, ang sagot mo ay twenty years na kayong magkaibigan?\u201d<\/p>\n
Hindi siya nakasagot.<\/p>\n
\u201cHindi friendship ninyo ang problema.\u201d<\/p>\n
Tinuro ko siya.<\/p>\n
\u201cAng problema ay ikaw ang nagdesisyong walang pwedeng magbago sa friendship ninyo kahit nagpakasal ka na.\u201d<\/p>\n
\u201cPero ako?\u201d<\/p>\n
\u201cExpected na baguhin ko lahat.\u201d<\/p>\n
Naupo siya.<\/p>\n
Tinakpan ang mukha niya.<\/p>\n
Noong gabing iyon, dumating si Mika.<\/p>\n
Nag-doorbell nang tatlong beses.<\/p>\n
Ako ang nagbukas.<\/p>\n
\u201cAndrea, pwede ba tayong mag-usap?\u201d<\/p>\n
Sa hallway lang kami.<\/p>\n
Ayokong papasukin siya.<\/p>\n
\u201cHindi ko gustong masira kayo dahil sa akin.\u201d<\/p>\n
Tumingin ako sa kanya.<\/p>\n
\u201cAlam mo bang anniversary namin kahapon?\u201d<\/p>\n
Natigilan siya.<\/p>\n
\u201cAlam ko.\u201d<\/p>\n
\u201cAlam mong may trip kami?\u201d<\/p>\n
Hindi siya sumagot.<\/p>\n
\u201cMarco mentioned it.\u201d<\/p>\n
\u201cPero niyaya mo pa rin siya.\u201d<\/p>\n
Nag-cross arms siya.<\/p>\n
\u201cTradition namin iyon.\u201d<\/p>\n
\u201cExactly.\u201d<\/p>\n
\u201cTwenty years na kaming ganito.\u201d<\/p>\n
\u201cExactly.\u201d<\/p>\n
Napatigil siya.<\/p>\n
\u201cHindi ko kailanman sinabi na iwan niya ang anniversary ninyo.\u201d<\/p>\n
\u201cTama.\u201d<\/p>\n
Kalmado ang sagot ko.<\/p>\n
Hindi niya inaasahan iyon.<\/p>\n
\u201cTama ka, Mika.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi mo siya pinilit.\u201d<\/p>\n
Luminga ako sa loob.<\/p>\n
Nandoon si Marco ilang metro ang layo.<\/p>\n
Naririnig niya ang lahat.<\/p>\n
\u201cSiya ang pumili.\u201d<\/p>\n
At doon, unang beses na wala nang pwedeng sisihin si Marco.<\/p>\n
Hindi ang friendship.<\/p>\n
Hindi ang history.<\/p>\n
Hindi si Mika.<\/p>\n
Siya.<\/p>\n
Napababa ng tingin si Mika.<\/p>\n
\u201cAkala ko okay lang sa iyo.\u201d<\/p>\n
\u201cBakit?\u201d<\/p>\n
\u201cSinabi ni Marco.\u201d<\/p>\n
Nilingon ko siya.<\/p>\n
Parang biglang nanigas ang buong katawan niya.<\/p>\n
\u201cAnong sinabi niya?\u201d<\/p>\n
\u201cNa hindi ka raw insecure.\u201d<\/p>\n
\u201cNa naiintindihan mo.\u201d<\/p>\n
\u201cNa alam mong important ako sa kanya.\u201d<\/p>\n
Parang may huling piraso ng puzzle na lumapag sa mesa.<\/p>\n
Sa loob ng ilang taon, hindi pala ako kinakausap ni Marco.<\/p>\n
Nagsasalita siya para sa akin.<\/p>\n
Okay lang kay Andrea.<\/p>\n
Maiintindihan ni Andrea.<\/p>\n
Hindi problema kay Andrea.<\/p>\n
Pero hindi niya ako tinanong.<\/p>\n
Pagkaalis ni Mika, umupo ulit kami.<\/p>\n
Matagal kaming hindi nagsalita.<\/p>\n
Then Marco whispered:<\/p>\n
\u201cAkala ko kasi\u2026 kapag mahal mo ako, maiintindihan mo.\u201d<\/p>\n
Napangiti ako nang mapait.<\/p>\n
\u201cMarco, mahal kita.\u201d<\/p>\n
\u201cDahil mahal kita, six years akong umintindi.\u201d<\/p>\n
\u201cPero kailan naging proof of love ang walang katapusang pag-adjust?\u201d<\/p>\n
Tumulo ang luha niya.<\/p>\n
\u201cPuputulin ko ang friendship namin.\u201d<\/p>\n
Umiling ako agad.<\/p>\n
\u201cHuwag.\u201d<\/p>\n
Nagulat siya.<\/p>\n
\u201cAkala ko iyon ang gusto mo.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi.\u201d<\/p>\n
Lumapit ako nang kaunti.<\/p>\n
\u201cKung kailangan mong itapon ang kaibigan mong twenty years para lang manatili ako, wala ka pa ring natutunan.\u201d<\/p>\n
\u201cThen ano\u2019ng gusto mo?\u201d<\/p>\n
\u201cGusto kong maintindihan mo na ang pag-aasawa ay hindi pagdagdag lang ng babae sa dati mong buhay.\u201d<\/p>\n
\u201cMay mga boundaries na kailangang magbago.\u201d<\/p>\n
\u201cMay mga priority na kailangang luminaw.\u201d<\/p>\n
\u201cAt hindi pwedeng ang asawa mo ang laging pinapakiusapang umintindi dahil siya ang pinakamadaling kumbinsihin.\u201d<\/p>\n
Tatlong linggo akong umalis sa condo.<\/p>\n
Nag-rent ako ng maliit na serviced apartment sa BGC.<\/p>\n
Hindi ako agad nag-file.<\/p>\n
Hindi rin ako nangakong babalik.<\/p>\n
Si Marco ang naghanap ng marriage counselor.<\/p>\n
Siya ang gumawa ng appointment.<\/p>\n
At doon, unang beses kong narinig siyang sabihin nang walang depensa:<\/p>\n
\u201cGinawa kong penalty ang pagiging understanding ng asawa ko.\u201d<\/p>\n
Natahimik ang counselor.<\/p>\n
Marco continued.<\/p>\n
\u201cDahil siya ang pinaka-reasonable, siya ang lagi kong pinapa-adjust.\u201d<\/p>\n
\u201cDahil alam kong hindi siya gagawa ng eksena, sa kanya ako humihingi ng sacrifice.\u201d<\/p>\n
\u201cDahil alam kong mahal niya ako\u2026\u201d<\/p>\n
Napayuko siya.<\/p>\n
\u201c\u2026siya iyong pinakamadali kong saktan.\u201d<\/p>\n
Napaluha ako.<\/p>\n
Hindi dahil gusto kong bumalik.<\/p>\n
Kundi dahil sa wakas, nakita rin niya.<\/p>\n
Makalipas ang halos dalawang buwan, tinanong niya ako:<\/p>\n
\u201cPwede ba nating ituloy ang bahay?\u201d<\/p>\n
\u201cHindi na iyong dati.\u201d<\/p>\n
\u201cBagong bahay.\u201d<\/p>\n
\u201cPipili tayo together.\u201d<\/p>\n
\u201cYour studio stays yours.\u201d<\/p>\n
\u201cWalang room na reserved para kanino.\u201d<\/p>\n
Tumingin ako sa kanya.<\/p>\n
\u201cMarco.\u201d<\/p>\n
\u201cPlease.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi na bahay ang problema.\u201d<\/p>\n
Doon siya natahimik.<\/p>\n
\u201cHindi na ako bumabalik, \u2018no?\u201d<\/p>\n
Mahina siyang ngumiti habang namumula ang mata.<\/p>\n
Umiling ako.<\/p>\n
Hindi ako bumalik.<\/p>\n
Tahimik ang divorce namin.<\/p>\n
Walang kabit.<\/p>\n
Walang iskandalo.<\/p>\n
Walang viral confrontation sa social media.<\/p>\n
At dahil walang malinaw na kontrabida, maraming tao ang kumampi sa kanya.<\/p>\n
\u201cSayang.\u201d<\/p>\n
\u201cTwenty years lang naman silang magkaibigan.\u201d<\/p>\n
\u201cDapat pinagbigyan mo.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi naman siya niloko.\u201d<\/p>\n
Pero natutunan kong hindi lahat ng pagtataksil ay tungkol sa pagtulog sa ibang tao.<\/p>\n
Minsan, betrayal din ang paulit-ulit na pagpaparamdam sa partner mo na siya ang pinaka-disposable na bahagi ng buhay mo.<\/p>\n
Anim na buwan pagkatapos, bumili ako ng maliit na two-bedroom condo sa Mandaluyong.<\/p>\n
Hindi kasing laki ng bahay sa Santa Rosa.<\/p>\n
Walang garden.<\/p>\n
Walang four bedrooms.<\/p>\n
Pero may isang kuwartong tinatamaan ng araw tuwing umaga.<\/p>\n
Ginawa ko iyong studio.<\/p>\n
Ako ang pumili ng desk.<\/p>\n
Ako ang pumili ng shelves.<\/p>\n
Ako ang pumili kung saan ilalagay ang drafting tubes.<\/p>\n
At higit sa lahat\u2014<\/p>\n
walang ibang pangalan sa floor plan.<\/p>\n
Isang Sabado, may dumating na parcel.<\/p>\n
Galing kay Marco.<\/p>\n
Sa loob ay ang lumang blueprint ng bahay sa Santa Rosa.<\/p>\n
Iyong blueprint kung saan minsang nakasulat:<\/p>\n
MIKA\u2019S ROOM.<\/p>\n
Pero may sulat sa likod.<\/p>\n
Sulit-kamay niya.<\/p>\n
Andrea,<\/p>\n
ngayon ko lang naintindihan.<\/p>\n
Hindi mo ako pinapili sa pagitan mo at ni Mika.<\/p>\n
Ang hinihingi mo lang ay kumilos akong parang pinili na kita noong araw na pinakasalan kita.<\/p>\n
Pasensya na dahil kinailangan pa kitang mawala bago ko naintindihan iyon.<\/p>\n
Matagal kong hawak ang papel.<\/p>\n
At oo\u2014<\/p>\n
umiyak ako.<\/p>\n
Dahil minahal ko siya.<\/p>\n
Dahil alam kong sincere siya.<\/p>\n
Dahil naniniwala akong nagbago siya.<\/p>\n
Pero hindi ko siya tinawagan.<\/p>\n
Dahil may mahalagang bagay din akong natutunan.<\/p>\n
Hindi lahat ng taong nagbago ay kailangan mong balikan.<\/p>\n
Minsan, ang closure ay hindi reunion.<\/p>\n
Minsan, sapat nang malaman mong natuto siyang maging mas mabuting tao.<\/p>\n
At sapat ding tanggapin na hindi mo kailangang maging babae na maghihintay para makinabang sa pagbabagong iyon.<\/p>\n
Itinupi ko ang blueprint.<\/p>\n
Inilagay ko sa drawer.<\/p>\n
Pagkatapos ay bumalik ako sa desk ko.<\/p>\n
May bago akong project.<\/p>\n
Bagong floor plan.<\/p>\n
Bagong bahay para sa isang client.<\/p>\n
Sa kanang sulok, nakasulat ang pangalan ko:<\/p>\n
ARCH. ANDREA VILLANUEVA<\/p>\n
Binuksan ko ang bintana.<\/p>\n
Pumasok ang liwanag ng umaga.<\/p>\n
At napangiti ako.<\/p>\n
Dahil sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang panahon\u2014<\/p>\n
wala akong hinihintay na umatras.<\/p>\n
Wala akong hinihintay na pumili sa akin.<\/p>\n
Wala akong hinihintay na magsabing karapat-dapat ako sa espasyo.<\/p>\n
Sa wakas, kaya ko nang tumingin sa sarili kong buhay at sabihin:<\/p>\n
\u201cAkin ito.\u201d<\/p>\n
MENSAHE SA MGA MAMBABASA
\nHindi lahat ng \u201cthird person\u201d ay kabit. Minsan, isa lang siyang taong binigyan ng puwang na walang malinaw na hangganan. At hindi lahat ng relasyon ay nasisira dahil nawala ang pagmamahal\u2014minsan, nasisira ito dahil iisang tao lang ang palaging inaasahang umintindi, magparaya, at umurong.<\/p>\n
Ang tunay na pagmamahal ay hindi nagsasabing, \u201cKung mahal mo ako, titiisin mo ito.\u201d<\/p>\n
Sinasabi nito:<\/p>\n
\u201cMahal kita, kaya hindi kita ilalagay sa sitwasyong kailangan mong mawala para lang mapanatili ko ang lahat ng gusto ko.\u201d<\/p>\n
At tandaan: hindi pagiging makasarili ang pagpili sa sarili kapag matagal ka nang ginagawang huling pagpipilian.<\/p>\n
 \"\"<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Sa Araw ng Anniversary Namin, Pinili ng Asawa Ko ang Babaeng Kaibigan Niyang 20 Taon Na Niyang Kilala\u2014Ngumiti Lang Ako at Sinabing, \u201cSige, Puntahan Mo Siya.\u201d Hindi Niya Alam, Pag-uwi… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1424,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1422","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1422","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1422"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1422\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1425,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1422\/revisions\/1425"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1424"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1422"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1422"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1422"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}