{"id":1363,"date":"2026-10-28T03:46:19","date_gmt":"2026-10-28T03:46:19","guid":{"rendered":"https:\/\/storyph168.online\/?p=1363"},"modified":"2026-10-28T03:46:19","modified_gmt":"2026-10-28T03:46:19","slug":"part-2-nagserbi-ako-ng-paboritong-ullam-sa-asawa-ko-habang-tawanan-ang-pamilya-niya-hindi-nila-alam-na-iyon-na-ang-huling-gabi-nila-sa-aking-mansyon","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/storyph168.online\/?p=1363","title":{"rendered":"Part 2: NAGSERBI AKO NG PABORITONG ULLAM SA ASAWA KO HABANG TAWANAN ANG PAMILYA NIYA, HINDI NILA ALAM NA IYON NA ANG HULING GABI NILA SA AKING MANSYON!"},"content":{"rendered":"

Tahimik kong inilapag ang porselanang mangkok sa gitna ng mahogany na hapag-kainan.
\nKumuha ako ng serving spoon at marahang nilagyan ng paboritong steamed fish ang plato ng asawa kong si Marco.
\n\u201cSalamat, hon,\u201d bati ni Marco nang hindi man lang nag-aangat ng tingin mula sa kanyang telepono.
\nTatlong taon na kaming kasal.
\nAko si Clarisse, 24 anyos.
\nNang pumanaw ang mga magulang ko 2 taon na ang nakararaan, naiwan sa akin ang 100% ng kumpanya at ang mansyong tinitirhan namin ngayon sa Forbes Park.
\nDahil bata pa ako at nag-iisa sa buhay, ibinigay ko ang buong tiwala ko kay Marco at sa kanyang pamilya.
\n\u201cNapakabuti mo talagang asawa, Clarisse,\u201d nakangiting sabi ng biyenan kong babae na si Donya Carmen.
\nHawak ni Donya Carmen ang isang baso ng imported wine habang kumikinang ang mamahaling diyamante sa kanyang leeg.
\nAng alahas na iyon ay binili gamit ang pondo ng kumpanya ko noong nakaraang buwan.
\n\u201cTamang-tama lang ang timpla ng pagkain, manugang,\u201d dagdag naman ni Don Fernando, ang biyenan kong lalaki.
\n\u201cSalamat po, Pa, Ma,\u201d sagot ko habang pinapanatiling kalmado ang aking boses.
\nWalang kamalay-malay ang 3 tao sa harap ko na tapos na ang panahon ng aking pagiging bulag.
\nAlas-8 kaninang umaga, nakalimutan ni Marco ang kanyang lumang laptop sa library ng bahay.
\nNang buksan ko iyon para hanapin ang isang business report, bumungad sa akin ang naka-link na messaging app.
\nDoon ko natuklasan ang isang lihim na group chat na may pamagat na \u201cFamily Project.\u201d
\nAng mga miyembro: si Marco, si Don Fernando, si Donya Carmen, at isang babaeng nagngangalang Bianca.
\nSi Bianca ang administrative officer na personal na ipinasok ni Marco sa kumpanya 1 taon na ang nakalipas.
\nBinasa ko ang mga pag-uusap nila sa loob ng 6 na buwan.
\nLahat ng luho ng pamilya, mga biyahe sa ibang bansa, at mamahaling condo unit ay galing sa aking ari-arian.
\nPlano nilang ilipat ang natitirang 60% ng shares ng kumpanya sa pangalan ni Marco bago magtapos ang taon.
\nAt sa group chat, malinaw ang mensahe ni Donya Carmen:
\n\u201cKapag nailipat na ang lahat ng pirma kay Marco, pwede mo nang hiwalayan si Clarisse at pakasalan si Bianca nang legal.\u201d
\nSagot ni Marco: \u201cKaunting tiis na lang, Ma. Madali siyang kontrolin. Hindi siya maghihinala.\u201d
\nHawak ko ang aking tinidor nang mahigpit habang pinagmamasdan silang sumusubo ng pagkain.
\n\u201cHon, may pipirmahan ka palang transfer document mamayang gabi,\u201d biglang sabi ni Marco sabay abot ng isang brown envelope mula sa kanyang briefcase.
\n\u201cTungkol saan ito?\u201d tanong ko nang may banayad na ngiti.
\n\u201cAuthorization lang para sa expansion ng 2 branch natin sa Cebu at Davao,\u201d kaswal na sagot ni Marco habang sumusubo muli.
\n\u201cOo, Clarisse, kailangan nang maaprubahan iyan bago mag alas-9 ng gabi para maasikaso agad ng legal team bukas,\u201d sabat naman ni Don Fernando.
\nTumingin ako sa orasan sa dingding.
\nEksaktong 7:45 ng gabi.
\nMay 15 minuto pa bago dumating ang panauhin na matagal ko nang inihanda para sa kanila.\u201cPipirmahan ko ito mamaya pagkatapos nating kumain,\u201d mainahon kong sagot sabay patong ng envelope sa gilid ng aking plato.<\/p>\n

\u201cBakit mamaya pa?\u201d tanong ni Donya Carmen, bahagyang kumunot ang kanyang noo. \u201cIsang simpleng pirma lang naman iyan, Clarisse. Para sa kapakanan din naman iyan ng pamilya natin.\u201d<\/p>\n

\u201cMas maganda po kasing tapusin muna natin ang masarap na hapunan,\u201d sagot ko habang nakatingin nang diretso sa kanyang mga mata. \u201cMinsan lang tayo makumpleto sa hapag na ito.\u201d<\/p>\n

Nagkatinginan ang mag-asawang Don Fernando at Donya Carmen.<\/p>\n

Uminom ng tubig si Marco at muling tumunog ang kanyang telepono.<\/p>\n

Sumulyap ako sa screen.<\/p>\n

Isang mensahe ang lumabas: \u201cNakaempake na ako para sa trip natin bukas, babe.\u201d<\/p>\n

Nagmula iyon kay Bianca.<\/p>\n

Wala ni isang bakas ng galit ang ipinakita ng aking mukha.<\/p>\n

Sa halip, kumuha ako ng tissue at pinunasan ang gilid ng aking bibig.<\/p>\n

\u201cMarco, kumusta nga pala ang lagay ng account natin sa First Metro Bank?\u201d tanong ko.<\/p>\n

Napatigil si Marco sa pagnguya.<\/p>\n

\u201cMaayos naman. Bakit mo naitanong?\u201d maingat niyang tanong.<\/p>\n

\u201cWala lang. May nakapagsabi kasi sa akin na may 50 milyong piso na inilipat mula sa reserve fund papunta sa isang offshore account nitong nakaraang 2 linggo,\u201d sagot ko nang buong kalmado.<\/p>\n

Biglang nabitawan ni Don Fernando ang kanyang kubyertos.<\/p>\n

Tumunog nang malakas ang pilak sa plato.<\/p>\n

\u201cClarisse, trabaho ng management board ang mga transaksyong pinansyal,\u201d mabilis na depensa ni Don Fernando. \u201cHuwag mong lituhin ang sarili mo sa mga numerong hindi mo lubos na nauunawaan.\u201d<\/p>\n

\u201cTama ang Papa mo, Clarisse,\u201d dugtong ni Donya Carmen habang inaayos ang kanyang pustura. \u201cAng asawa mo ang nagpapatakbo ng negosyo. Dapat ay nagtitiwala ka sa kanya.\u201d<\/p>\n

\u201cNagtitiwala naman po ako,\u201d ngumiti ako. \u201cKaya nga po naghanda ako ng isang espesyal na regalo ngayong gabi bilang pasasalamat sa inyong lahat.\u201d<\/p>\n

Tumayo ako mula sa aking kinauupuan.<\/p>\n

Naglakad ako patungo sa pinto ng dining room at binuksan ito.<\/p>\n

Sa labas ay nakatayo si Atty. Raymond Ramos, ang punong abogado ng pumanaw kong ama sa loob ng 15 taon, kasama ang 2 opisyal mula sa National Bureau of Investigation.<\/p>\n

Pumasok sila sa loob ng marangyang silid.<\/p>\n

Agad na napatayo si Marco mula sa kanyang silya.<\/p>\n

\u201cAnong ibig sabihin nito, Clarisse?!\u201d pasigaw na tanong ni Marco. \u201cBakit may mga pulis at abogado dito sa pamamahay ko?!\u201d<\/p>\n

\u201cPamamahay mo?\u201d marahan kong tanong sabay lingon kay Atty. Ramos.<\/p>\n

Inilapag ni Atty. Ramos ang isang makapal na folder sa ibabaw ng mesa, eksakto sa tapat ng plato ni Marco.<\/p>\n

\u201cMr. Marco Santos, narito kami upang ihatid ang opisyal na Notice of Revocation ng lahat ng special power of attorney na iginawad sa iyo ng kliyente ko,\u201d bungad ni Atty. Ramos.<\/p>\n

Namilog ang mga mata ni Donya Carmen.<\/p>\n

\u201cAno?! Wala kayong karapatan!\u201d sigaw ng ginang. \u201cAsawa siya ni Clarisse!\u201d<\/p>\n

\u201cAyon sa mga dokumento ng bangko at audit report na hawak namin,\u201d patuloy ni Atty. Ramos nang walang emosyon, \u201cnatuklasan ang ilegal na paglilipat ng kabuuang 120 milyong piso mula sa kumpanya sa loob ng 18 buwan. Ang mga pondong ito ay direktang pumasok sa mga personal na account nina Ginoong Fernando Santos, Ginang Carmen Santos, at isang pribadong kumpanya na nakarehistro sa pangalan ng isang Bianca Reyes.\u201d<\/p>\n

Nawalan ng kulay ang mukha ni Marco.<\/p>\n

Tumingin siya sa akin nang may halo ng gulat at takot.<\/p>\n

\u201cClarisse\u2026 nagkakamali ka. Huwag kang makinig sa mga maling ulat,\u201d nanginginig ang boses ni Marco habang sinusubukang hawakan ang kamay ko.<\/p>\n

Umatras ako ng 1 hakbang at tiningnan siya nang may lamig.<\/p>\n

\u201cKaninang umaga, binasa ko ang bawat mensahe sa \u2018Family Project\u2019 group chat ninyo,\u201d mariin kong sabi.<\/p>\n

Nang marinig ang pangalan ng group chat, tuluyang napaupo si Don Fernando sa kanyang silya, hawak ang kanyang dibdib.<\/p>\n

\u201cP-paano mo\u2026\u201d hindi maituloy ni Marco ang kanyang sasabihin.<\/p>\n

\u201cInakala niyo ba na dahil 24 anyos lang ako ay madali niyo na akong maloloko?\u201d tanong ko. \u201cInakala niyo ba na habambuhay akong mananahimik habang pinopondohan ko ang luho ninyong 3, pati na ang kabit mo?\u201d<\/p>\n

\u201cClarisse, makinig ka muna,\u201d pakiusap ni Donya Carmen, nagbago ang tono ng boses at naging malumanay. \u201cPamilya tayo. Pwede nating pag-usapan ito nang maayos. Mag-asawa kayo ni Marco.\u201d<\/p>\n

\u201cHindi na po matutuloy ang pag-uusap, Donya Carmen,\u201d sagot ko. \u201cDahil bago pa man kayo umupo sa hapag-kainang ito kaninang 7 ng gabi, naisumite na ng aking legal team ang petition for annulment batay sa panloloko at falsification ng mga dokumento.\u201d<\/p>\n

Kinuha ni Atty. Ramos ang envelope na inabot ni Marco kanina.<\/p>\n

Binuksan ito ng abogado at inilabas ang papel.<\/p>\n

\u201cAt ang dokumentong ito na pinapapirmahan mo sa kanya ngayong gabi? Hindi ito para sa expansion sa Cebu at Davao. Ito ay isang waiver of rights para sa 60% ng shares ng pamilya niya,\u201d paliwanag ni Atty. Ramos. \u201cIsang tahasang tangkang pagnanakaw.\u201d<\/p>\n

Lumapit ang 2 opisyal kay Marco at Don Fernando.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tahimik kong inilapag ang porselanang mangkok sa gitna ng mahogany na hapag-kainan. Kumuha ako ng serving spoon at marahang nilagyan ng paboritong steamed fish ang plato ng asawa kong si… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1365,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1363","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1363","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1363"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1363\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1366,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1363\/revisions\/1366"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1365"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1363"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1363"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1363"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}