{"id":1098,"date":"2026-10-16T05:07:03","date_gmt":"2026-10-16T05:07:03","guid":{"rendered":"https:\/\/storyph168.online\/?p=1098"},"modified":"2026-10-16T05:07:03","modified_gmt":"2026-10-16T05:07:03","slug":"part-2-akala-ko-may-tatlo-ka-nang-anak-bakit-ganito-nang-malaman-ng-bilyonaryo-kong-asawa-ang-lihim-sa-likod-ng-tatlong-bata-lumuhod-siya-at-humingi-ng-tawad","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/storyph168.online\/?p=1098","title":{"rendered":"Part 2: \u201cAKALA KO MAY TATLO KA NANG ANAK\u2026 BAKIT GANITO?!\u201d \u2014 NANG MALAMAN NG BILYONARYO KONG ASAWA ANG LIHIM SA LIKOD NG TATLONG BATA, LUMUHOD SIYA AT HUMINGI NG TAWAD!"},"content":{"rendered":"

PART 2: ANG LIHIM NG TATLONG BATA<\/h2>\n

\u201cIsabella\u2026 kaninong mga anak sina Liam, Lucas, at Lily?\u201d<\/p>\n

Nanginginig ang boses ni Lance habang nakatayo sa tabi ng kama.<\/p>\n

Hindi ko siya agad sinagot.<\/p>\n

Hinila ko ang kumot upang takpan ang aking sarili at pinigilang umiyak.<\/p>\n

\u201cBakit mo gustong malaman?\u201d mahina kong tanong.<\/p>\n

\u201cDahil buong panahon, inakala kong mga anak mo sila.\u201d<\/p>\n

\u201cAnak ko sila, Lance.\u201d<\/p>\n

\u201cPero\u2014\u201d<\/p>\n

\u201cHindi ko sila ipinanganak. Pero ako ang nagpalaki sa kanila.\u201d<\/p>\n

Natigilan siya.<\/p>\n

\u201cAno?\u201d<\/p>\n

Dahan-dahan akong bumangon at kinuha ang lumang litrato mula sa aking handbag.<\/p>\n

Nasa larawan ang isang magandang babaeng may mahabang buhok, nakangiti habang yakap ang tatlong maliliit na bata.<\/p>\n

\u201cSiya si Sofia,\u201d sabi ko. \u201cAng nakatatanda kong kapatid.\u201d<\/p>\n

Tinitigan ni Lance ang larawan.<\/p>\n

\u201cNasaan siya ngayon?\u201d<\/p>\n

Napayuko ako.<\/p>\n

\u201cPatay na.\u201d<\/p>\n

Tumahimik ang buong silid.<\/p>\n

\u201cTatlong taon na ang nakalipas, namatay ang ate ko matapos ang isang malubhang aksidente.\u201d<\/p>\n

\u201cPaano ang ama ng mga bata?\u201d<\/p>\n

Napatawa ako nang mapait.<\/p>\n

\u201cKung may isang taong dapat mong itanong kung bakit naging miserable ang buhay namin, siya iyon.\u201d<\/p>\n

Umupo si Lance sa malapit na upuan.<\/p>\n

\u201cIsabella, gusto kong marinig ang lahat.\u201d<\/p>\n

Tiningnan ko siya.<\/p>\n

Sa unang pagkakataon mula nang ikasal kami, wala akong nakitang paghamak sa kanyang mga mata.<\/p>\n

Ngunit hindi ko alam kung kaya kong magtiwala.<\/p>\n

\u201cBakit ngayon ka interesado?\u201d tanong ko. \u201cKanina lang, tinawag mo akong babaeng sanay na sa kung sinu-sino.\u201d<\/p>\n

Napayuko siya.<\/p>\n

\u201cPatawad.\u201d<\/p>\n

Hindi ako sumagot.<\/p>\n

Makalipas ang ilang sandali, nagsimula akong magkuwento.<\/p>\n

Labinsiyam na taong gulang ako nang magsimulang gumuho ang mundo namin.<\/p>\n

Si Ate Sofia ang pinakamabait na taong nakilala ko.<\/p>\n

Nagtatrabaho siya bilang accountant sa isang malaking real estate company sa Makati.<\/p>\n

Maaga siyang nag-asawa ng isang negosyanteng nagngangalang Rafael.<\/p>\n

Sa simula, masaya sila.<\/p>\n

Ngunit pagkatapos nilang magkaroon ng mga anak, nagbago si Rafael.<\/p>\n

Madalas siyang umuwi nang lasing.<\/p>\n

May mga babae siyang kinikita.<\/p>\n

At kapag nagtatanong si Ate Sofia tungkol sa nawawalang pera sa kanilang account, nagagalit siya.<\/p>\n

Isang gabi, tumawag sa akin si Ate.<\/p>\n

\u201cBella, puwede mo bang kunin muna ang mga bata?\u201d<\/p>\n

\u201cAte, bakit?\u201d<\/p>\n

\u201cNag-away na naman kami ni Rafael.\u201d<\/p>\n

Narinig ko ang pag-iyak niya.<\/p>\n

\u201cAte, pupunta ako diyan.\u201d<\/p>\n

Pagdating ko sa bahay nila, nakita kong may pasa siya sa braso.<\/p>\n

Ngunit sinabi niyang nadulas lamang siya.<\/p>\n

Hindi ako naniwala.<\/p>\n

Kinabukasan, umalis siya kasama ang mga bata at pansamantalang tumira sa aming maliit na apartment.<\/p>\n

Akala namin ligtas na siya.<\/p>\n

Pero makalipas ang dalawang linggo, nakatanggap siya ng tawag mula sa opisina.<\/p>\n

May mga dokumentong kailangan daw niyang kunin.<\/p>\n

\u201cSandali lang ako, Bella,\u201d sabi niya.<\/p>\n

Iyon ang huling pagkakataong nakita ko siyang buhay.<\/p>\n

Kinagabihan, may tumawag mula sa ospital.<\/p>\n

Naaksidente raw ang sasakyan niya sa isang madilim na kalsada sa Laguna.<\/p>\n

Hindi siya nakaligtas.<\/p>\n

At mula sa araw na iyon, ako na ang nag-alaga kina Liam, Lucas, at Lily.<\/p>\n

\u201cPero bakit hinayaan mong isipin ng lahat na mga anak mo sila?\u201d tanong ni Lance.<\/p>\n

Tumulo ang luha ko.<\/p>\n

\u201cDahil may taong gustong kunin sila.\u201d<\/p>\n

\u201cSino?\u201d<\/p>\n

Tumingin ako sa kanya.<\/p>\n

\u201cAng biyenan ng ate ko.\u201d<\/p>\n

\u201cAng ina ni Rafael?\u201d<\/p>\n

Tumango ako.<\/p>\n

\u201cSi Do\u00f1a Victoria Salcedo.\u201d<\/p>\n

Biglang nagbago ang mukha ni Lance.<\/p>\n

\u201cVictoria Salcedo?\u201d<\/p>\n

Napakunot ang noo ko.<\/p>\n

\u201cKilala mo siya?\u201d<\/p>\n

Hindi siya agad sumagot.<\/p>\n

Pagkatapos ay mahina niyang sinabi:<\/p>\n

\u201cIsabella\u2026 isa siya sa pinakamalaking business partners ng pamilya namin.\u201d<\/p>\n

At doon ko nakita ang unang bakas ng takot sa kanyang mukha.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

PART 2: ANG LIHIM NG TATLONG BATA \u201cIsabella\u2026 kaninong mga anak sina Liam, Lucas, at Lily?\u201d Nanginginig ang boses ni Lance habang nakatayo sa tabi ng kama. Hindi ko siya… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1100,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1098","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1098","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1098"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1098\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1101,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1098\/revisions\/1101"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1100"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1098"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1098"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1098"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}