{"id":1045,"date":"2026-10-14T03:43:46","date_gmt":"2026-10-14T03:43:46","guid":{"rendered":"https:\/\/storyph168.online\/?p=1045"},"modified":"2026-10-14T03:43:46","modified_gmt":"2026-10-14T03:43:46","slug":"part-2-akala-ng-pamilya-ng-nobyo-ko-isa-lang-akong-ordinaryong-nurs","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/storyph168.online\/?p=1045","title":{"rendered":"Part 2: akala-ng-pamilya-ng-nobyo-ko-isa-lang-akong-ordinaryong-nurs"},"content":{"rendered":"

AKALA NG PAMILYA NG NOBYO KO ISA LANG AKONG ORDINARYONG NURSE\u2014HANGGANG ANG BUHAY NG AMA NIYA AY NAPUNTA SA KAMAY NG \u201cCHIEF SURGEON\u201d NA MINAMALIIT NILA<\/p>\n

Sa unang pagkikita namin, sinabi ko sa pamilya ng fianc\u00e9 ko na nagtatrabaho ako bilang nurse.

Hindi ko sinabi na ako ang Chief Surgeon ng isa sa pinakaprestihiyosong private hospitals sa Metro Manila.

Hinayaan kong maliitin nila ako sa loob ng halos dalawang buwan.

Hindi ko lang inakalang isang araw, ang buhay mismo ng ama ng fianc\u00e9 ko ang mapupunta sa operating table ko.

Ako si Dr. Mara Villanueva, thirty-eight years old.

At bago ninyo itanong kung bakit ko itinago ang trabaho ko\u2014hindi ko talaga intensiyong magsinungaling.

Nagsimula ang lahat sa isang simpleng dinner.

Dalawang taon na kami ng fianc\u00e9 kong si Gabriel del Rosario nang ipakilala niya ako sa pamilya niya.

Galing siya sa isang kilalang pamilya sa Alabang.

Ang ama niyang si Roberto ay dating executive ng isang malaking property company. Ang ina niyang si Lourdes naman ay matagal nang active sa charity foundations at social circles.

Sa unang dinner namin, tinanong ako ni Lourdes habang nagsasalin ng wine.

\u201cSo, Mara, what do you do?\u201d

Ngumiti ako.

\u201cI work in surgery at St. Augustine Medical Center.\u201d

Hindi pa ako tapos magsalita nang sumingit siya.

\u201cOh! Nurse ka?\u201d

Tumango ako nang bahagya.

Bago ako pumasok sa medical school, registered nurse talaga ako.

Anim na taon akong nagtrabaho bilang nurse habang nag-iipon at kumukuha ng scholarship para makapag-aral ng medisina.

Proud ako roon.

Kaya nang tawagin niya akong nurse, hindi ako na-offend.

Pero si Gabriel, agad akong tiningnan.

Alam niyang may gusto akong sabihin.

Hinawakan ko lang ang kamay niya sa ilalim ng mesa.

Huwag.

Pag-uwi namin sa condo ko sa BGC, hindi niya napigilang magtanong.

\u201cBakit hindi mo sinabi?\u201d

\u201cAlin?\u201d

\u201cThat you\u2019re the Chief Surgeon.\u201d

Napangiti ako.

\u201cHindi naman niya ako hinayaang matapos.\u201d

\u201cMara.\u201d

Napabuntong-hininga ako.

\u201cGab, kung magbabago ang pakikitungo nila sa akin dahil lang nalaman nilang surgeon ako, anong klaseng respeto iyon?\u201d

Tahimik siya.

Saka ko sinabi ang bagay na hindi niya nakalimutan.

\u201cGusto kong malaman kung paano nila tratuhin ang isang taong akala nila walang mataas na titulo.\u201d

At nalaman ko nga.

Sa loob ng sumunod na anim na linggo, maraming pagkakataon si Lourdes para tanungin ako tungkol sa trabaho ko.

Hindi niya ginawa.

Sa halip, siya mismo ang bumuo ng buong pagkatao ko sa isip niya.

Kapag may family gathering, ako ang unang inuutusang tumulong sa kusina.

\u201cMara, practical naman kayong mga nurse. Pakitingnan nga kung sapat ang pagkain.\u201d

Ngumingiti ako at tumutulong.

Kapag pinag-uusapan ng mga kamag-anak ang mga doktor, consultant at hospital executives, sasabihin niya,

\u201cHindi lahat kailangang maging doktor. Mahalaga rin naman ang nurses.\u201d

Tama naman siya.

Kaya hindi ako sumasagot.

Pero alam kong hindi iyon papuri.

Minsan, may charity gala sila sa isang hotel sa Makati.

Inilagay si Gabriel sa VIP table kasama ng mga doktor, negosyante at donors.

Ako naman, halos nasa pinakadulong mesa kasama ng event volunteers.

Lumapit si Lourdes bago magsimula ang programa.

\u201cSana hindi ka ma-offend. Senior leadership kasi ang nasa harapan.\u201d

\u201cHindi po.\u201d

\u201cGood. I knew you\u2019d understand.\u201d

Tumingin si Gabriel sa akin mula sa kabilang bahagi ng ballroom.

Gusto niyang lumipat.

Umiling ako.

Stay.

Ang pinakamasakit ay hindi naman ang pag-upo ko sa likod.

Kundi kung gaano kadaling magsalita ang mga tao kapag sa tingin nila ay wala kang kapangyarihan.

Narinig kong sinabi ng isang tiyahin niya,

\u201cSayang si Gabriel. Lawyer pa naman. Sana doctor man lang ang napili.\u201d

Sumagot si Lourdes.

\u201cLove is love. Hopefully, Mara will adjust.\u201d

Hindi ko alam kung saan ako dapat \u201cmag-adjust.\u201d

May sarili akong condominium.

May sarili akong career.

At sa totoo lang, mas malaki ang kinikita ko kaysa kay Gabriel.

Pero hindi iyon ang punto.

Ayokong patunayan ang halaga ko gamit ang sweldo o titulo.

Pagdating ng engagement brunch namin, halos apatnapung kamag-anak ang naroon sa isang exclusive country club sa Tagaytay.

Maliwanag ang umaga.

Kumikinang ang chandeliers.

May champagne, flowers, customized place cards.

Hinawakan ni Lourdes ang balikat ko habang ipinapakilala ako.

\u201cAnd this is Mara. She\u2019s a nurse.\u201d

Sandaling tumahimik ang lahat.

Hindi iyong mapanlait na katahimikan.

Mas masakit.

Iyong katahimikang parang sinasabi:

Ah. Okay. Gets na namin kung sino siya.

Isang matandang tiyahin ang ngumiti.

\u201cSaang hospital ka, hija?\u201d

\u201cSt. Augustine Medical Center.\u201d

Isang lalaking pinsan ni Gabriel ang agad natuwa.

\u201cWow. Sikat ang cardiac surgery nila roon. Nandoon si Dr. Villanueva, di ba? Iyong young chief surgeon?\u201d

Halos mabilaukan si Gabriel sa kape.

Ako naman, kalmado lang.

Tumawa si Lourdes.

\u201cNaku, hindi siguro sila nagkikita. Nurses are usually too busy taking care of the doctors.\u201d

May ilang tumawa.

Uminom ako ng kape.

\u201cBusy nga po talaga.\u201d

Mukhang kuntento si Lourdes.

Pagkatapos ng brunch, binigyan niya ako ng regalo.

Isang cookbook.

Easy Meals for Busy Beginners.

May handwritten note sa loob.

Para hindi mabuhay si Gabriel sa takeout kapag kasal na kayo.

Nagtawanan ulit ang ilang kamag-anak.

\u201cThank you,\u201d sabi ko.

Lumapit si Lourdes.

\u201cA good meal keeps a marriage healthy.\u201d

Tiningnan ko siya.

\u201cSo does kindness.\u201d

Nawala ang ngiti niya.

Isang segundo lang.

Pagkatapos, nag-vibrate ang phone ko.

May isang klase lang ng tawag na pinapayagan kong pumasok kahit naka-silent ang cellphone ko.

Hospital emergency.

Lumabas ako ng hall.

\u201cDr. Villanueva?\u201d

\u201cYes.\u201d

\u201cMajor pileup sa Skyway, Doc. Twelve incoming trauma patients. Two unstable. Trauma team is requesting you.\u201d

Nawala ang lahat ng ingay sa isip ko.

\u201cI\u2019m on my way.\u201d

Pagbalik ko, kinuha ko agad ang bag ko.

Nakita ni Gabriel ang mukha ko.

\u201cEmergency?\u201d

Tumango ako.

Tatayo sana siya.

\u201cNo. Stay. Family mo ito.\u201d

Sumimangot si Lourdes.

\u201cAalis ka ngayon?\u201d

\u201cMay major accident po.\u201d

Napabuntong-hininga siya.

\u201cWell, weekends are probably busy for nurses.\u201d

Hindi ako sumagot.

Naglakad na ako patungo sa pinto.

At saka ko narinig ang boses niya.

\u201cSomeone has to change all those bedpans.\u201d

May ilang mahinang tumawa.

Biglang tumayo si Gabriel.

\u201cMom.\u201d

Natahimik ang buong silid.

\u201cThat\u2019s enough.\u201d

Nagulat si Lourdes.

\u201cJoke lang.\u201d

\u201cNo. Ilang linggo mo nang iniinsulto si Mara.\u201d

Hinawakan ko ang braso ni Gabriel.

\u201cHayaan mo na.\u201d

\u201cHuwag, Mara.\u201d

Tumingin ako sa kanya.

\u201cIt\u2019s okay.\u201d

Umiling siya.

\u201cNo, it\u2019s not.\u201d

Ngumiti ako nang bahagya.

\u201cIt will be.\u201d
Dalawampu\u2019t limang minuto pagkatapos noon, dumaan ako sa staff entrance ng St. Augustine.

Pagbukas ng pinto, sinalubong ako ng resident.

\u201cGood afternoon, Chief.\u201d

Isang nurse ang nag-abot ng tablet.

\u201cThree critical patients, Doc.\u201d

Nagsuot ako ng surgical cap habang naglalakad.

Mula noon hanggang madaling-araw, wala na sa isip ko ang pamilya ni Gabriel.

May mga buhay na kailangang iligtas.

Kinabukasan, alas-sais pa lang ng umaga, nasa hospital pa rin ako.

Tatlo sa pinakamalalang trauma patients ay stable.

Isang pasyente ang nasa ICU.

Akala ko makakauwi na ako pagkatapos ng rounds.

Hanggang tumunog ang emergency pager ko.

Possible Type A aortic dissection.

Pinakita sa akin ng ER doctor ang CT scan.

Mabilis kong tiningnan.

Delikado.

Kung pumutok nang tuluyan ang pangunahing ugat papunta sa puso, maaaring ilang minuto lang ang pagitan ng buhay at kamatayan.

\u201cName?\u201d

Iniabot niya ang chart.

Pagtingin ko sa pangalan, nanlamig ang kamay ko.

ROBERTO DEL ROSARIO.

Ama ni Gabriel.

Isang segundo lang akong natigilan.

Pagkatapos, bumalik ang training ko.

\u201cPrep OR Three. Call cardiothoracic anesthesia. Now.\u201d

Nang makarating ako sa corridor ng emergency department, nakita ko si Gabriel.

Maputla.

Namumula ang mata.

Katabi niya si Lourdes, nanginginig habang mahigpit na hawak ang handbag niya.

Nakita ako ni Gabriel.

\u201cMara\u2026\u201d

Lumingon si Lourdes.

Nakunot ang noo niya nang makita akong naka-scrubs at surgical cap.

\u201cAno\u2019ng ginagawa mo rito?\u201d

Bago pa ako makasagot, mabilis na lumapit ang charge nurse.

\u201cDr. Villanueva, ready na po ang OR. Hinihintay na kayo ng surgical team para kay Mr. Del Rosario.\u201d

Napatingin si Lourdes sa nurse.

Pagkatapos sa akin.

\u201cBakit siya?\u201d

Sandaling natahimik ang charge nurse.

At pagkatapos ay sinabi niya ang mga salitang tuluyang nagpabura sa kulay ng mukha ni Lourdes.<\/p>\n

\u201cBecause she is the Chief Surgeon.\u201d<\/p>\n

Parang biglang nawala ang hangin sa corridor.<\/p>\n

Hindi agad nakapagsalita si Lourdes.<\/p>\n

Napatingin siya sa akin na para bang hindi niya kilala ang taong nasa harapan niya.<\/p>\n

\u201cChief\u2026 Surgeon?\u201d<\/p>\n

Mahina niyang ulit.<\/p>\n

Tumango ang charge nurse.<\/p>\n

\u201cYes, ma\u2019am. Dr. Mara Villanueva. She heads the surgical department.\u201d<\/p>\n

Napatitig si Gabriel sa akin.<\/p>\n

\u201cMara\u2026\u201d<\/p>\n

Hindi ko siya matingnan nang matagal.<\/p>\n

Dahil sa likod niya, nakahiga ang kanyang ama sa stretcher.<\/p>\n

Maputla.<\/p>\n

Halos hindi gumagalaw.<\/p>\n

May oxygen mask sa mukha at maraming linya ng IV na nakakabit sa katawan niya.<\/p>\n

Lumapit ako kay Gabriel.<\/p>\n

\u201cGabriel, kailangan kong pumasok.\u201d<\/p>\n

Hinawakan niya ang kamay ko.<\/p>\n

\u201cPlease\u2026 save my dad.\u201d<\/p>\n

Tumingin ako sa kanya.<\/p>\n

\u201cI\u2019ll do everything medically necessary.\u201d<\/p>\n

\u201cHindi lang everything.\u201d<\/p>\n

Humigpit ang hawak niya.<\/p>\n

\u201cPlease, Mara.\u201d<\/p>\n

Huminga ako nang malalim.<\/p>\n

\u201cI will do my best.\u201d<\/p>\n

Tumakbo ang team papunta sa operating room.<\/p>\n

Pero bago ako tuluyang makapasok, narinig ko ang boses ni Lourdes.<\/p>\n

\u201cSandali!\u201d<\/p>\n

Huminto ako.<\/p>\n

\u201cMara\u2026\u201d<\/p>\n

Nanginginig ang boses niya.<\/p>\n

\u201cIs that really you?\u201d<\/p>\n

Tumingin ako sa kanya.<\/p>\n

\u201cYes.\u201d<\/p>\n

\u201cYou\u2019re the Chief Surgeon?\u201d<\/p>\n

\u201cYes.\u201d<\/p>\n

\u201cSince when?\u201d<\/p>\n

\u201cAlmost three years.\u201d<\/p>\n

Nanlaki ang mga mata niya.<\/p>\n

Tatlong taon.<\/p>\n

Tatlong taon na pala akong nangunguna sa mga operasyong ipinagkakatiwala sa akin ng ospital.<\/p>\n

Tatlong taon akong humahawak ng mga buhay.<\/p>\n

At sa loob ng dalawang buwan, ang tingin niya sa akin ay isang nurse na kailangang turuan kung paano magluto para sa anak niya.<\/p>\n

Pero wala akong oras para ipaliwanag iyon.<\/p>\n

\u201cMrs. Del Rosario, kailangan ko nang mag-operate.\u201d<\/p>\n

\u201cPero\u2014\u201d<\/p>\n

\u201cYour husband needs surgery immediately.\u201d<\/p>\n

Nanginginig ang labi niya.<\/p>\n

\u201cCan you\u2026 really do it?\u201d<\/p>\n

Sandali akong tumingin sa kanya.<\/p>\n

\u201cMa\u2019am, hindi po ngayon ang oras para pag-usapan kung ano ang trabaho ko.\u201d<\/p>\n

Tumigil ako.<\/p>\n

\u201cAng mahalaga ngayon ay buhay ng asawa ninyo.\u201d<\/p>\n

Pagkatapos ay pumasok ako sa operating room.<\/p>\n

\n
\n<\/div>\n

Sa labas, hindi mapakali si Gabriel.<\/p>\n

Pabalik-balik siya sa corridor.<\/p>\n

Nakatayo naman si Lourdes sa tabi ng dingding.<\/p>\n

Hindi siya umiiyak.<\/p>\n

Hindi pa.<\/p>\n

Parang hindi pa rin niya kayang tanggapin ang katotohanan.<\/p>\n

Lumapit sa kanya ang kapatid niyang si Victor.<\/p>\n

\u201cLourdes\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cWhat?\u201d<\/p>\n

\u201cSiya ba talaga?\u201d<\/p>\n

Tumango siya.<\/p>\n

\u201cApparently.\u201d<\/p>\n

\u201cYung Mara na sinasabi mong nurse?\u201d<\/p>\n

Hindi sumagot si Lourdes.<\/p>\n

Napatingin si Victor sa operating room.<\/p>\n

\u201cChief Surgeon?\u201d<\/p>\n

\u201cYes.\u201d<\/p>\n

\u201cPaano nangyari iyon?\u201d<\/p>\n

\u201cHindi ko alam.\u201d<\/p>\n

Tumahimik si Victor.<\/p>\n

Pagkatapos ay marahan niyang sinabi,<\/p>\n

\u201cAlam mo bang ilang beses nang pinuri si Dr. Villanueva sa medical conferences?\u201d<\/p>\n

Napatingin si Lourdes.<\/p>\n

\u201cWhat?\u201d<\/p>\n

\u201cShe\u2019s one of the youngest surgeons in that hospital to become department chief.\u201d<\/p>\n

Namula ang mukha ni Lourdes.<\/p>\n

\u201cBakit hindi niya sinabi?\u201d<\/p>\n

Biglang tumingin si Gabriel sa kanila.<\/p>\n

\u201cBecause you never gave her the chance.\u201d<\/p>\n

Tahimik.<\/p>\n

\u201cGabriel\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cYou kept calling her a nurse.\u201d<\/p>\n

\u201cShe said she was a nurse!\u201d<\/p>\n

\u201cShe was a nurse.\u201d<\/p>\n

Napatingin siya sa ina niya.<\/p>\n

\u201cAnd she was proud of it.\u201d<\/p>\n

Huminga siya nang malalim.<\/p>\n

\u201cBut you used it to make her feel small.\u201d<\/p>\n

Hindi nakasagot si Lourdes.<\/p>\n

\n
\n<\/div>\n

Sa loob ng operating room, ibang mundo ang umiiral.<\/p>\n

Walang Lourdes.<\/p>\n

Walang engagement.<\/p>\n

Walang country club.<\/p>\n

Walang cookbook.<\/p>\n

Walang mga insulto.<\/p>\n

Puro buhay.<\/p>\n

\u201cBlood pressure dropping.\u201d<\/p>\n

\u201cPrepare blood products.\u201d<\/p>\n

\u201cClamp ready.\u201d<\/p>\n

\u201cDoctor, dissection is extending.\u201d<\/p>\n

\u201cI see it.\u201d<\/p>\n

Mabilis kong pinagmasdan ang surgical field.<\/p>\n

\u201cKeep the pressure controlled.\u201d<\/p>\n

\u201cYes, Doctor.\u201d<\/p>\n

\u201cLet\u2019s proceed.\u201d<\/p>\n

Ilang oras kaming nagtatrabaho.<\/p>\n

Isang maling galaw.<\/p>\n

Isang maling desisyon.<\/p>\n

At maaaring hindi na makalabas nang buhay si Roberto.<\/p>\n

Pero sa kabila ng lahat, hindi ko siya nakikita bilang ama ng taong nang-insulto sa akin.<\/p>\n

Pasyente ko siya.<\/p>\n

At iyon ang tanging bagay na mahalaga.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

AKALA NG PAMILYA NG NOBYO KO ISA LANG AKONG ORDINARYONG NURSE\u2014HANGGANG ANG BUHAY NG AMA NIYA AY NAPUNTA SA KAMAY NG \u201cCHIEF SURGEON\u201d NA MINAMALIIT NILA Sa unang pagkikita namin,… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1047,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1045","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1045","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1045"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1045\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1048,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1045\/revisions\/1048"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1047"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1045"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1045"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1045"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}